Yirmisekiz Mehmed Çelebi: Różnice pomiędzy wersjami

brak opisu edycji
Nie podano opisu zmian
z armii, Yirmisekiz Mehmed Çelebi przeszedł do służby cywilnej, zostając nadzorcą mennic sułtańskich. W roku 1720 [[Ahmed III]] wysłał go jako ambasadora do Francji. Trwająca 11 miesięcy misja dyplomatyczna była pierwszą permanentną ambasadą państwa tureckiego. Po powrocie do Stambułu Mehmed Çelebi zaprezentował swe dokonania i obserwacji sułtanowi w formie książkowej.
 
"''Sefaretname''" opisuje przybycie do brzegów Francji, 40-dniowa kwarantannę w [[Tulon]]ie (obawiano się plagiepidemii), podrożpodróż lądem przez [[Bordeaux]] do [[Paryż]]a, audiencję u Ludwika XV, ceremonie, wieczór w teatrze, oraz ciekawość, jaką on i jego świta budzili w Paryżanach; w tym to jak paryskie kobiety przybywały obejrzeć jak Turcy świętują [[ramadan]].
 
Misja przyczyniła się w pewnej mierze do westernizacji państwa Ahmeda III; İbrahim Müteferrika, węgierski konwertyta na islam, założył wówczas (1720) pierwszą drukarnię w Stambule, podkierowaną przewodnictwemprzez syna ambasadora, [[Yirmisekizzade Mehmed Said Pasha|Yirmisekizzade Mehmeda Saida Paszy]], późniejszego wielkiego wezyra. "[[Era Tulipanów]]" przyniosła budowę ogrodów [[Sadabad]], wzorowanych na tych z pałacu [[Tuileries Palace]], opisanego przez Çelebi'ego. Samą relację Çelebi'iego przetłumaczono w 1757 na [[język francuski]], a potem na kilka innych języków zachodnich.
 
Po powrocie z kolejnej ambasady w Egipcie, Yirmisekiz Mehmed Çelebi, został wygnany, gdy [[Patrona Halil]] zorganizował powstanie i obalił Ahmeda III. Yirmisekiz Mehmed Çelebi zmarł w [[Magosa]] w [[1732]] i zstałzostał pochowany przy tamtejszym meczecie.
 
Jego syn [[Yirmisekizzade Mehmed Said Pasza]] odzyskał potem sułtański fawor i został w [[1742]] wysłany do [[Paryż]]a na ambasadę. Z późniejszych swych misji w Szwecji i w Polsce pozostawił na podobieństwo ojca własną: "''Sefaretname''".
Anonimowy użytkownik