Gzichów: Różnice pomiędzy wersjami

Dodane 2 bajty ,  13 lat temu
poprawki
(dodanie działu Parafia)
(poprawki)
Zabudowa Gzichowa składa się głównie z powojennego budownictwa (bloki czteropiętrowe).
 
W rozwoju historycznym wyodrębniły się następujące części dzielnicy: [[Brzozowica (dzielnica Będzina)|Brzozowica]], a współcześnie: osiedle Zamkowe oraz powstające osiedle domków jednorodzinnych nazywane "Namiarkowym" (przy ul. Namiarkowej i sąsiednich, pomiedzy ulicami: Wolności i Świerczewskiego oraz [[Las Grodziecki (Będzin)|Lasem Grodzieckim]]).
 
==Osiedle Zamkowe==
Po jego śmierci w 1702 r. dobra te odziedziczył urodzony w Małobądzu syn Kazimierz (1680-1750), tytularny chorąży Księstwa Siewierskiego. On to rozpoczyna w Gzichowie budowę [[Pałac Mieroszewskich|dworu (pałacu)]] (ukończony prawdopodobnie w 1718 r. - taka data jest wyryta na rzeźbie parkowej). [[Marian Kantor|M. Kantor-Mirski]] sugeruje, że wcześniej stał tutaj modrzewiowy dworek, co jest poświadczone w źródłach historycznych. Według legendy z dawnego dworu drewnianego o głębokich i sklepionych piwnicach prowadził do zamku będzińskiego podziemny chodnik, który biegnąc pod dnem Przemszy kończył się wylotem w lochach baszty zamkowej.
 
W 1750 r. Gzichów odziedziczył Stanisław Kostka Mieroszewski (zm. [[1803]]), kapitan wojsk koronnych, ostatni starosta będziński, ożeniony z MariannąMagdaleną hr. von Schamb (Szamb), a następnie ich jedyny żyjący syn, Józef Mieroszewski z Zagórza (zm. [[1833]], szambelan króla Stanisława Augusta). Natomiast jego córka Ludwika (zm. [[1825]]) (znana z legendy gzichowskiej jako ''Błękitna Ludwika'') wniosła Gzichów w posagu do rodziny Siemieńskich, wychodząc za mąż za hr. Wincentego Siemieńskiego de Siemienice h. Leszczyc (zm. [[1858]]). Małżeństwo nie pozostawiło potomka.
 
W [[1788]] r. wieś posiadała już 30 domów i 235 mieszkańców, 2 młyny, tartak (nad stawem zw. Brzozawica na rzece Łagiszka), browar i karczmę. W [[1792]] r. wieś posiada 35 zabudowań, w tym dwór, 2 młyny, browar, 28 chałup o 1 gospodarstwie, 3 bez ogrodu i gruntu. W [[1852]] r. miała 43 domy i 347 mieszkańców (w tym 11 Żydów w trzech domach).
Anonimowy użytkownik