Gzichów: Różnice pomiędzy wersjami

Dodane 19 bajtów ,  13 lat temu
→‎Historia: uzup. dat
m (mapa)
(→‎Historia: uzup. dat)
 
[[Grafika:Palacyk1.jpg|thumb|250px|[[Pałac Mieroszewskich]] w Będzinie]]
Gzichów powstał dopiero na przełomie XVII i XVIII w. Pierwsze informacje o wsi pochodzą dopiero z [[XVII]] w. Wcześniej Gzichów był częścią wsi [[Małobądz]]. Impulsem do rozwoju miejscowości stał zakup w [[1668]] r. jej terenów przez rodzinę Mieroszewskich herbu Ślepowron. Gzichów wraz z folwarkami: Małobądz, Ostra Górka, Pogoń, Pole, Sosnowiec, osadami arendarskimi (przy karczmach): Olszową, Zieloną oraz osadą leśną Brzezawice tworzył dobra należące pod koniec XVII w. do szlachcica z Małobądza, Jana Mieroszewskiego (Miroszowskiego) (syn Wojciecha z Mieroszowic, zm. 1647), tytułującego się strarostą grodzkim i sędzią ziemskim Księstwa Siewierskiego. Był żonaty z Benigną Esterą baronówną Welczek.
Po jego śmierci w 1702 r. dobra te odziedziczył urodzony w Małobądzu syn Kazimierz (1680-1750), tytularny chorąży Księstwa Siewierskiego. On to rozpoczyna w Gzichowie budowę [[Pałac Mieroszewskich|dworu (pałacu)]] (ukończony prawdopodobnie w 1718 r. - taka data jest wyryta na rzeźbie parkowej). [[Marian Kantor|M. Kantor-Mirski]] sugeruje, że wcześniej stał tutaj modrzewiowy dworek, co nie jest poświadczone w źródłach historycznych. Według legendy z dawnego dworu drewnianego o głębokich i sklepionych piwnicach prowadził do zamku będzińskiego podziemny chodnik, który biegł pod dnem Przemszy i kończył się wylotem w lochach baszty zamkowej.
 
W 1750 r. Gzichów odziedziczył Stanisław Mieroszewski (zm. [[1727-1803]]), kapitan wojsk koronnych, ostatni starosta będziński, ożeniony z Magdaleną hr. von Schamb (Szamb) (1737-1794), a następnie ich jedyny żyjący syn - Józef Mieroszewski z Zagórza (zm. [[1833]]; szambelan króla Stanisława Augusta). Natomiast jego córka Ludwika (zm. [[1825]]) (znana z legendy gzichowskiej jako ''Błękitna Ludwika'') wniosła Gzichów w posagu do rodziny Siemieńskich, wychodząc za mąż za hr. Wincentego Siemieńskiego de Siemienice herbu Leszczyc (zm. [[1858]]). Małżeństwo nie pozostawiło potomka.
 
W [[1788]] r. wieś posiadała już 30 domów i 235 mieszkańców, 2 młyny, tartak (nad stawem zw. Brzozawica na rzece Łagiszka), browar i karczmę. W [[1792]] r. wieś posiada 35 zabudowań, w tym dwór, 2 młyny, browar, 28 chałup o 1 gospodarstwie, 3 bez ogrodu i gruntu. W [[1852]] r. miała 43 domy i 347 mieszkańców (w tym 11 Żydów w trzech domach).
Anonimowy użytkownik