Słonim: Różnice pomiędzy wersjami

Dodane 41 bajtów ,  13 lat temu
m
ujednoznacznienie linków
m (→‎W II Rzeczypospolitej: poprawa linków)
m (ujednoznacznienie linków)
W [[1241]] [[gród]] Słonim zrównany został z ziemią przez wojska [[Batu-chan|Batu-chana]]. Gród odbudowany został w czasie panowania [[Mendog]]a. Słonim w [[1252]] zajęty został przez [[Lew Halicki|Lwa Daniłowicza]], a w [[1276]] przypadł [[Litwa|Litwie]].
 
Ok. [[1340]] [[Monwid]] najstarszy syn [[GedyminGiedymin]]a książę [[Kiernów|kiernowski]] i słonimski w Słonimiu założył stolicę swojego księstwa.
 
W [[1532]] [[Zygmunt I Stary|Zygmunt I]] nadał miastu [[prawo magdeburskie]]. [[Zygmunt II August|Zygmunt August]] w przywileju wydanym w [[Wilno|Wilnie]] dnia [[13 maja]] ustanowił dwa jarmarki dwutygodniowe.
W [[1641]] [[Władysław IV Waza|Władysław IV]] nadał przywilej na wybudowanie ulic i rynku, na utrzymanie których ustanowił opłatę targową.
 
Miasto uległo zniszczeniu w czasie wojen w okresie panowania [[Jan II Kazimierz Waza|Jana Kazimierza]]. Miasto miało odnowione wszystkie przywileje w [[1669]] przez króla [[Michał Korybut Wiśniowiecki|króla Michała Korybuta Wiśniowieckiego]].
 
Miasto rozkwitło gdy [[hetman wielki litewski]] [[Michał Kazimierz Ogiński|Michał Ogiński]] został starostą słonimskim i osiadł w mieście ze swoim dworem. W centrum miasta wybudowany był obszerny [[pałac]], [[teatr (architektura)|teatr]], [[ujeżdżalnia]] i inne. Ok. [[1777]] w Słonimiu uruchomiona została [[drukarnia]]. Ogiński własnym kosztem połączył [[Kanał Ogińskiego|kanałem spławnym]] dorzecze [[Dniepr]]u i [[Niemen|Niemna]].
 
Po [[III rozbiór Polski|III rozbiorze Polski]] ukazem [[Katarzyna II Wielka|Katarzyny II]] z [[14 grudnia]] [[1795]] Słonim został stolicą guberni słonimskiej. W skład tej guberni wchodziły powiaty: słonimski, [[Nowogródek|nowgródzki]], [[Lida|lidzki]], [[Grodno|grodzieński]], [[Wołkowysk|wołkowyski]], [[Prużany|prużański]] i [[Brześć|brzeski]].
 
===Miasto sejmików===
W [[XIX]] w. miasto powiatowe w [[gubernia|guberni]] [[Grodno|grodzieńskiej]].
 
Wygląd miasta pod koniec [[XIX]] w. (za Słown. geogr.) "'' Największy plac w środku miasta zajmuje bazar, rudera brudna i odrapana z [[podcieniePodcień|podsieniami]], z dachem dachówką krytym, trzy razy od samego budynku wyższym. Bazar ten mieszczący 150 sklepików wznosi się na miejscu wspaniałej niegdyś rezydencji Michała Ogińskiego.... o dawnej świetności jedynie świadczą olbrzymie fundamenta i kilkupętrowe w głąb [[piwnica|pieczary]]. Z ruin, w jednym końcu miasta sterczy szkielet kościoła poklasztornego, z całą kolumnadą frontową, a wewnątrz ze śladami ołtarzów, chórów i malowideł ściennych...."''
 
W [[1881]] miasto uległo pożarowi – spłonęło 900 domów. Po pożarze pozostało 7 [[synagoga|synagog]] (3 murowane, z których najokazalsza z [[1642]]), 14 [[Żydzi|żydowskich]] domów modlitwy i kilkadziesiąt [[cheder]]ów. W mieście była też [[cerkiew (budynek)|cerkiew]] soborowa pw. Przemienienia Pańskiego i cerkiew parafialna pw. św. Trójcy. Z [[Katolicyzm|katolickich]] obiektów sakralnych w mieście pozostały kościół parafialny na przedmieściu i filialny przy [[klasztor]]ze [[bernardynki|bernardynek]]. W klasztorze tym gromadzone były na dożywocie [[zakonnica|zakonnice]] ze [[sekularyzacja|skasowanych]] innych klasztorów. W mieście zachował się też drewniany [[meczet]] z którego korzystali miejscowi [[Tatarzy]].
*Liczba mieszkańców [[1817]] – 2408 osób, w tym 1340 wyznawców [[judaizm|judaizmu]].
*Liczba mieszkańców [[1860]] – 8203 osób.
*Liczba mieszkańców [[1867]] – 10 166 osób, w tym: 6801 wyznawców judaizmu, 1704 [[Katolicyzm|katolików]], 1284 [[Prawosławie|prawosławnych]], 362 [[mahometanieMuzułmanin|mahometan]], 15 [[protestantyzm|ewangelików]].
*Liczba mieszkańców [[1878]] – 15 351 osób, w tym: 10 212 wyznawców judaizmu, 3058 prawosławnych, 1532 katolików, 492 mahometan, 2 ewangelików.
*Liczba mieszkańców [[1887]] – 22 350 osób, w tym: 18 381 wyznawców judaizmu, 2060 prawosławnych, 1484 katolików, 520 mahometan.
198

edycji