Gazotron: Różnice pomiędzy wersjami

Dodane 31 bajtów ,  12 lat temu
m
poprawa linków
m (poprawa linków)
m (poprawa linków)
* Katoda ma bardzo silną [[emisja elektronów|emisję]], gdyż wartość emisji zależy od natężenia pola elektrycznego na powierzchni katody, które w tym przypadku jest bardzo duże.
* Odległość anoda-katoda nie ma wpływu na wartość prądu emisyjnego. Ponieważ praktycznie cały spadek [[napięcie elektryczne|napięcia]] na lampie zachodzi w obszarze przy powierzchni katody, w reszcie obszaru anoda-katoda prawie nie ma pola elektrycznego to anoda może być dowolnie daleko od katody, co umożliwia zbudowanie odpowiednio dużej anody, dobrze chłodzonej i pewnie mechanicznie zamontowanej, oraz katody o dużej powierzchni, bez problemów z wzajemnym rozmieszczeniem tych elementów.
* [[Spadek napięcia]] na gazotronie jest stały, niezależny od wartości płynącego prądu i równy energii potrzebnej do jonizacji cząstki gazu wyrażonej w [[elektronowolt|eV]] (elektronowoltach). Wynika to z tego, że elektrony rozpędzają się tylko do prędkości potrzebnej do zjonizowania gazu, wartość tego napięcia wynosi typowo 10 do 15 [[wolt|V]] (woltów) i zależy od rodzaju gazu i jego ciśnienia.
 
Z tego powodu konstrukcja mechaniczna gazotronów jest odmienna od diod próżniowych. Katoda to z reguły spirala z drutu grzejnego pokryta tlenkami metali alkalicznych (katoda tlenkowa), otoczona cylindrem [[metal (materiałoznawstwo)|metalowym]] ograniczającym utratę ciepła przez katodę, z anodą pod postacią krążka metalowego umieszczoną nad katodą.
 
Gazotrony mają też kilka wad, do głównych należą niewielka szybkość pracy (ograniczona czasem dejonizacji gazu, rzędu [[milisekunda|ms]] (milisekund), dość krótki czas pracy (kilkaset do kilku tysięcy godzin) i konieczność odpowiedniego włączania i utrzymywania bańki lampy w odpowiedniej temperaturze.
 
W porównaniu z diodami próżniowymi gazotron ma sporo zalet:
174 404

edycje