Matwiej Płatow: Różnice pomiędzy wersjami

Dodane 50 bajtów ,  13 lat temu
ort., lit., drobne redakcyjne
m (poprawa linków)
(ort., lit., drobne redakcyjne)
'''Matwiej Iwanowicz Płatow''', hrabia - [[1812]], ([[Język rosyjski|ros.]] Матвей Иванович Платов; ur. [[17 sierpnia]] [[1751]] stanica Staroczerkaskaja, województwo Rostów nad [[Don]]em; zm. [[15 stycznia]] [[1818]] [[Nowoczerkask]]) generał kawalerii - [[1809]] rosyjskiej armii carskiej i [[ataman]] dońskich wojsk kozackich od [[1801]].
 
Urodził siesię w rodzinie podoficera armii carskiej. W [[1765]] Płatow jako 13 letni chłopiec wstąpił do wojska kozackiego. jakoBrał 13udział letniw chłopiecwalkach iprzeciw Turkom w [[1770]] walczyła przeciw Turkomnastępnie w wojnie rosyjsko-tureckiej [[1768]] - [[1774]]. Za odwagę mianowany do stopnia oficerskiego przez naczelnego dowódcę W. M. Dołgorukowa i dowodził szwadronem kawalerii. Od [[1771]] dowódca pułku. wW [[1775]] uczestniczył w tłumieniu [[powstanie Pugaczowa|powstania Pugaczowa]]. Od [[1782]] do [[1783]] służył na Kubaniu i w Krymie i walczył pod rozkazami [[Aleksandr Suworow|Aleksandra Suworowa]]. W czasie wojny rosyjsko-tureckiej [[1787]] - [[1791]] walczył o opanowanie [[Oczaków|Oczakowa]] [[1788]] i szturmie Ismaili [[1790]], dowodząc kolumnakolumną wojsk a potem skrzydłem. Od [[1788]] dowódca polowy Wojska Dońskiego. W [[1797]] podejrzany przez cara [[Paweł I Romanow|Pawła I]] o udział w spisku został zesłany do [[Kostroma (miasto)|Kostromy]], potem uwięziony w [[Twierdza Pietropawłowska|twierdzy pietropawłowskiej]].
 
W styczniu [[1801]] zwolniony z więzienia i wyznaczony na głównego pomocnika atamana Wojska Dońskiego został awansowany przez cara [[Aleksander I Romanow|Aleksandra I]] do stopnia generała dywizji, następnie mianowany [[ataman]]em wszystkich dońskich oddziałów kozackich.
 
W l.latach [[1806]] - [[1807]] walczył w wojnie z Francją, a w l.latach [[1807]] - [[1809]] z Turcją. Płatow brał także udział w wojnach napoleońskich, gdzie dowodził Dońskim Korpusem Kozaków. Bohater wojny ojczyźnianej [[1812]]. [[10 października]] [[1812]] został przyjęty do stanu hrabiowskiego. Walczył w kampanii [[1813]] - [[1814]]. W 1814 uczestniczył w delegacji cara Aleksandra I do Anglii, gdzie był uroczyście witany jako zwycięzca nad Napoleonem i uhonorowany tytułem honorowego doktora Uniwersytetu w Oxfordzie. Zmarł [[15 stycznia]] [[1818]] w Nowoczerkasku.
 
==Bibliografia==