Radiowęzeł: Różnice pomiędzy wersjami

Dodane 17 bajtów ,  12 lat temu
poprawa linków
m (Usunięcie odwołania do pliku Radiowezel_plan1.jpg, ponieważ użytkownik Ejdzej go skasował. Powód: grafika naruszała prawa autorskie.)
(poprawa linków)
 
[[Grafika:Głosnik_Września_1.jpg|thumb|220px|Głośnik radiowęzłowy z 1955 r.]]
'''Radiowęzeł''' to zespół urządzeń do przekazywania programów [[radio]]wych przewodowo do większej liczby odbiorców, elementarny moduł [[radiofonia przewodowa|radiofonii przewodowej]].
[[Radiofonia przewodowa|Radiofonię przewodową]] zaczęto stosować w [[Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich|ZSRR]] już w latach 20. XX w. W Polsce pojawiła się w 1945 r., szczyt rozwoju przypadł na rok 1957 a zanikać zaczęła w latach 70. XX wieku. Później "radiowęzłem" zaczęto nazywać urządzenia stacyjne wraz z pomieszczeniem, a nie - jak początkowo - całą infrastrukturę dostarczającą program do odbiorców. Obecnie radiowęzły funkcjonują m. in. w szkołach, internatach, domach studenckich, zakładach pracy, hotelach, więzieniach, dworcach, dużych sklepach.
 
Podstawowym wyposażeniem stacji radiowęzła jest [[wzmacniak]]. Sygnał radiowy z rozgłośni centralnej mógł być dostarczony do radiowęzła przy pomocy linii telefonicznej lub odebrany za pomocą [[Radioodbiornik|odbiornika radiowego]]. W przypadku realizacji własnego programu w skład wyposażenia wchodziły dodatkowo: mikrofon i gramofon, później także magnetofon. W latach 70. XX w. urządzenia elektroniczne dla małego radiowęzła montowane były w jednej obudowie, w ten sposób powstała [[radiola (sprzęt)|radiola]].
 
Do odbioru audycji z radiowęzła służyły [[głośnik]]i zwane popularnie ''[[kołchoźnik]]ami'', zawierające dodatkowo potencjometr lub transformator z odczepami do regulacji głośności. Kołchoźniki często posiadały jedynie możliwość regulacji siły głosu, ale bez możliwości całkowitego wyciszenia. Duże głośniki, służące do nagłaśniania wielkich pomieszczeń i otwartych przestrzeni zwane są [[megafon]]ami.
148 900

edycji