Napoleon Bonaparte: Różnice pomiędzy wersjami

Usunięty 1 bajt ,  12 lat temu
literówka
(Anulowanie wersji nr 16096563 autora 83.15.30.154)
(literówka)
[[Plik:Napoleon - 2.jpg|thumb|left|Porucznik Napoleon Buonaparte]]
 
Dzięki protekcji gubernatora Korsyki w [[1779]] roku został zapisany do szkoły wojskowej w [[Brienne]]. Tam zyskał opinię samotnika, który wolał naukę od towarzystwa lepiej niż on sytuowanych kolegów. Od roku [[1784]] kontynuował naukę w l'École Militaire w [[Paryż]]u. Po zakończeniu nauki w roku [[1786]] ze stopniem podporucznika został przydzielony do służby w [[artyleria|artylerii]]. Po śmierci ojca, mając 16 lat, zajął się bratem [[Hieronim Bonaparte|Hieronimem]], który odtąd z nim mieszkał w różnych koszarach i pobierał od niego nauki. Po wybuchu rewolucji od razu opowiedział się po jej stronie. Wraz z resztą rodziny był także zwolennikiem utrzymania Korsyki przy Francji, w związku z czym zerwał z korsykańskim przywódcą [[Pasquale Paoli|Paolim]], a kiedy ten w maju [[1793]] roku wywołał antyfrancuskie powstanie rodzina BuonaparteBonaparte musiała uciekać z wyspy. W kwietniu [[1791]] awansowany na porucznika. W roku [[1793]] Napoleon jako dowódca artylerii przeforsował swój plan zdobycia zbuntowanego przeciwko Republice [[Tulon]]u i za zasługi w trakcie jego zakończonego sukcesem [[Oblężenie Tulonu (1793)|oblężenia]] został awansowany najpierw z kapitana na szefa [[batalion]]u, a potem na generała brygady.
 
Po upadku [[jakobini|jakobinów]] z którymi był związany znalazł się chwilowo w więzieniu, a potem przez kilkanaście miesięcy pozostawał bez przydziału. Dopiero lider [[Dyrektoriat]]u [[Paul François Jean Nicolas, wicehrabia de Barras|Paul Barras]], który pamiętał Napoleona z okresu oblężenia Tulonu, powołał go do wojsk tłumiących rojalistyczne powstanie [[13 Vendémiaire]] (5 października [[1795]] roku). Pozwoliło to Napoleonowi kolejny raz wykazać się skutecznością przez zastosowanie w walkach ulicznych artylerii. Po tym wydarzeniu został mianowany dowódcą wojsk wewnętrznych i generałem dywizji. 9 marca [[1796]] roku, mając 27 lat, poślubił owdowiałą hrabinę [[Józefina (cesarzowa Francji)|Józefinę de Beauharnais]], przy czym zmienił nazwisko rodowe z "Buonaparte" na bardziej francusko brzmiące "Bonaparte". Po śmierci swojego męża była ona kochanką Barrasa i kilku innych wpływowych polityków. Dwa dni później Napoleon objął dowództwo nad wojskami francuskimi walczącymi z [[Austria]]kami na terytorium północnej [[Włochy|Italii]] i spekulowano że stało się tak z powodu znajomości Józefiny.
Anonimowy użytkownik