Jan Szklarek: Różnice pomiędzy wersjami

Usunięte 17 bajtów ,  12 lat temu
poprawa linków
(Popups: Usunięcie linku do strony ujednoznaczniającej Awans, szablon)
(poprawa linków)
{{linki niejednoznaczne}}
'''Jan Szklarek''' [[pseudonim|ps.]] ''"Roja", "Kotwicz", "Lis", "Florian Lewicki"'' (ur. [[27 grudnia]] [[1897]] w [[Kijów|Kijowie]], zm. [[18 lutego]] [[1947]] w [[Więzienie mokotowskie|więzieniu mokotowskim]] w [[Warszawa|Warszawie]]) – [[major]] [[kawaleria II RP|kawalerii]] [[Wojsko Polskie II RP|Wojska Polskiego]], żołnierz [[ZWZ]]-[[AK]], [[Narodowa Organizacja Wojskowa|NOW]] i [[Narodowe Zjednoczenie Wojskowe|NZW]], dowódca oddziału partyzanckiego, komendant Okręgu III Białostockiego NZW.
 
Był synem Jana Szklarka, właściciela majątku ziemskiego i Heleny z domu Płońskiej. Uczęszczał do szkoły miejskiej i gimnazjum państwowego w Kijowie. W [[1913]] podjął studia na Wydziale Medycznym [[Uniwersytet Kijowski|Uniwersytetu Kijowskiego]]. W maju [[1915]] musiał je przerwać, gdyż został powołany do armii rosyjskiej. Skierowano go do Szkoły Oficerów Kawalerii w [[Kirowohrad|Jelizawietgradzie]], którą ukończył w październiku [[1916]] r. Walczył w szeregach 1 Pułku Kozackiego w rejonie [[Baranowicze|Baranowicz]].
 
W [[1917]] r. wstąpił do formowanego na [[Ukraina|Ukrainie]] [[I Korpus Polski w Rosji|I Korpusu Polskiego]] gen. [[Józef Dowbór-Muśnicki|Józefa Dowbora-Muśnickiego]], w którym awansował do stopnia podporucznika. Po rozwiązaniu Korpusu przez Niemców został osadzony w obozie dla internowanych w [[Kowno|Kownie]], z którego zwolniono go w czerwcu [[1918]] r. W sierpniu tego roku wstąpił na ochotnika do [[1 Pułk Ułanów Krechowieckich|1 Pułku Ułanów Krechowieckich]]. Brał udział w [[wojna polsko-bolszewicka|wojnie polsko-bolszewickiej 1919-1920]]. Walczył pod [[Lwów|Lwowem]], [[Zamość|Zamościem]], [[Łuck]]iem, [[Ostróg (miasto)|Ostrogiem]].
 
Pełnił służbę w [[7 Pułk Strzelców Konnych Wielkopolskich|7 Pułku Strzelców Konnych]] w [[Poznań|Poznaniu]] <ref>Wykazywany, jako oficer 7 Pułku Strzelców Konnych w "Rocznikach Oficerskich" z 1924, 1928 i 1932 r.</ref>. W [[1926]] został urlopowany z wojska z powodu odmowy udziału w [[zamach majowy|zamachu majowym]] [[Józef Piłsudski|Józefa Piłsudskiego]]. Jednakże już w styczniu [[1927]] został przywrócony do czynnej służby wojskowej. Otrzymał przydział do Dowództwa Okręgu Korpusu III jako kierownik placówki wywiadowczej na obszar [[Litwa|Republiki Litewskiej]]. Od [[1937]] był kierownikiem transportu kolejowego DOK III.
28 545

edycji