Zygmunt Wolanin: Różnice pomiędzy wersjami

Dodane 37 bajtów ,  12 lat temu
(→‎Okres wojny i powojenny: drobne merytoryczne: dzieci)
 
== Okres wojny i powojenny ==
Po 1944 r. szef Akcji Specjalnej i [[Pogotowie Akcji Specjalnej|PAS]] Okręgu Lubelskiego [[Narodowe Siły Zbrojne|NSZ]] i NZW oraz II Obszaru NZW, komendant placówki w [[Celiny|Celinach]], a następnie komendant II Rejonu NSZ w Łukowie <ref> {{ cytuj stronę | url = http://www.rasil.home.pl/wrh_1_2004/16_wieslaw_charczuk.pdf | tytuł = Wiesław Charczuk, Przeobrażenie personalne w Polaskiej Komendzie NSZ w latach 1945-47 }} </ref>, ps. „Zenon”. Aresztowany w lipcu 1945 i sądzony w tzw. procesie 23 (Okręgu Lubelskiego NSZ i NZW). Proces, choć dotyczył terenu Lubelszczyzny, toczył się w [[Warszawa|Warszawie]], w gmachu [[Towarzystwo Higieniczne|Towarzystwa Higienicznego]] przy ul. Karowej, i był pierwszym wielkim procesem pokazowym w Polsce po 1944. 23 oskarżonych posądzono o spacyfikowanie 6 czerwca 1945 zamieszkanej przez Ukraińców wsi [[Wierzchowiny]] na pograniczu powiatów [[Krasnystaw]] i [[Chełm]]. Zygmunta Wolanina oskarżono o wydanie rozkazu pacyfikacji. Faktycznie oskarżeni (oprócz jednego) nie byli w Wierzchowinach. 19 marca 1946 [[Wojskowy Sąd Okręgowy|WSO]] w Warszawie pod przewodnictwem ppłk [[Alfred Janowski|A.Janowskiego]] skazał z 1 Dekr. a śmierci siedmiu spośród 23 oskarżonych <ref> zob. [[Zygmunt_Roguski]]</ref>. Nr. sprawy W.1692/46 <ref> "Księga najwyższego wymiaru kary" w {{cytuj książkę | autor = Krzysztof Szwagrzyk | tytuł = Zbrodnie w majestacie prawa 1944-1955 | wydanie = ABC Future, Warszawa, 2000 }} </ref>. Po zakończeniu procesu warszawska ulica komentowała wyroki makabrycznym powiedzeniem: „Zginął za Wierzchowiny niepopełnione”.
Zygmunt Wolanin został stracony 24 maja 1946. Pozostawił trójkę dzieci <ref> {{ cytuj stronę | url = http://www.honor.pl/wyroki.php | tytuł = Wyroki śmierci na żołnierzy podziemia w latach 1944-1946 }} </ref>.