Sigebert III: Różnice pomiędzy wersjami

Dodane 48 bajtów ,  12 lat temu
poprawa linków do ujedn. i przek., WP:SK, drobne techniczne, lit.
m (Nowa strona: Sigebert III (ok. 630-656/660) król Austrazji od 634 do śmierci(prawdopodobnie 1 lutego 656, a może dopiero w 660). Jego ojcem był Dagober…)
 
(poprawa linków do ujedn. i przek., WP:SK, drobne techniczne, lit.)
{{Źródła|data=2009-05}}{{linki}}
'''Sigebert III''' (ok. 630-656/660) król Austrazji od 634 do śmierci(prawdopodobnie 1 lutego 656, a może dopiero w 660). Jego ojcem był Dagobert I.
 
W chwili śmierci DagobertaAustrazjaDagoberta Austrazja przypadła Siegbertowi . Arystokracja Austrazji posiadała pewną autonomię więc obejmując tron po ojcu Sigebert musiał obiecać że spełni jej żądania. Pod opieką Pepina z Landen młody król wzrastał do dorosłości w bardzo pobożnej atmosferze jego wychowawcami było kilku póżniejszychpóźniejszych świętych .
 
Na próżno chciał {{styl}} włączyć Turyngię do swego królestwa został pokonany przez księcia Radulfa w 640. Choć miał tylko dziesięć lat już dowodził wojskiem. Kronika Fredegara mówi że król płakał gdy spadł z konia . Z tego możemy przypuszczać że część odpowiedzialności za upadek dynastidynastii Merowingów ponosi młody wiek królów w chwili wstąpienia na tron i co za tym idie konieczność regencji lub rządów majordoma , zarówno Sigebert i jak i jego młodszy brat Chlodwig II który rządził w Neustrii, byli małymi dziecmidziećmi które nie mogły walczyć na polu bitwy i których regenci mieli własne ambitne plany .
 
To za jego panowania majordom pałacu królewskiego w Austrazjii stał się najważniejszą osobą w państwie franków Franków. Rządcy Grimoaldowi synowi Pepina I udało się przekonać króla aby ten adoptował jego syna Childebert. Kiedy wreszcie Sigebertowi urodził się syn (przyszły Dagobert II )Grimoald poczuł się zagrożony więc w chwili śmierci siegberta Sigebert (w wieku 25 lat ) zesłał młodego Dagoberta do Irlandii. żwłokiZwłoki Siegberta zostały zbeszczeszczone w czasie Rewolucji Francuskiej ale jego grobowiec w katedrze w Nancy nadal jest miejscem czci.
 
Choć nie miał sukcesów jako król ,ufundował wiele klasztorów, szpitali i kościołów i dobrze zapisał się w pamięci Nancy. Jest uważany za świętego przez Kościół rzymskokatolicki i ogłoszono go patronem Nancy.
 
Siegbert III został opisany jako pierwszy z tzw. gnuśnych królów .
 
[[Kategoria:Merowingowie]]
[[Kategoria:Władcy Franków]]
 
 
[[als:Sigibert III.]]
[[ca:Sigebert III]]
41 869

edycji