Sigebert III: Różnice pomiędzy wersjami

Usunięte 12 bajtów ,  12 lat temu
ort., ort., ort., int., int., int., int.
m
(ort., ort., ort., int., int., int., int.)
'''Sigebert III''' (ok. [[630]]-[[656]]/ [[660]]) – [[król]] Austrazji od [[634]] do śmierci(prawdopodobnie [[1]] lutego [[656]], a może dopiero w [[660]]). Jego ojcem był [[Dagobert I]].
 
W chwili śmierci Dagoberta [[Austrazja]] przypadła Siegbertowi. [[Arystokracja]] Austrazji posiadała pewną autonomię więc obejmując [[tron]] po ojcu Sigebert musiał obiecać że spełni jej żądania. Pod opieką [[Pepin z Landen|Pepina]] młody [[król]] wzrastał do dorosłości w bardzo pobożnej atmosferze. jegoJego wychowawcami było kilku późniejszych świętych .
 
Na próżno próbował włączyć Turyngię do swego królestwa , został pokonany przez księcia [[ Radulf]]a w [[640]]. Choć miał tylko dziesięć lat już dowodził wojskiem. [[Kronika Fredegara]] mówi że król płakał gdy spadł z konia . Z tego możemy przypuszczać że część odpowiedzialności za upadek dynastii Merowingów ponosi młody wiek królów w chwili wstąpienia na tron i co za tym idieidzie konieczność regencji lub rządów majordoma , zarówno Sigebert i jak i jego młodszy brat [[Chlodwig II]] który rządził w Neustrii, byli małymi dziećmi, które nie mogły walczyć na polu bitwy i których regenci mieli własne ambitne plany .
 
To za jego panowania [[majordom]] pałacu królewskiego w Austrazjii stał się najważniejszą osobą w państwie Franków. Rządcy Grimoaldowi synowi Pepina I udało się przekonać króla aby ten adoptował jego syna [[Childebert]]. Kiedy wreszcie Sigebertowi urodził się syn (przyszły [[Dagobert II]] )[[Grimoald]] poczuł się zagrożony więc w chwili śmierci siegberta Sigebert (w wieku 25 lat ) zesłał młodego Dagoberta do Irlandii. Zwłoki Siegberta zostały zbeszczeszczone w czasie Rewolucji Francuskiej ale jego grobowiec w katedrze w [[Nancy]] nadal jest miejscem czci.
 
Choć nie miał sukcesów jako [[król]] ,ufundował wiele klasztorów, szpitali i kościołów i dobrze zapisał się w pamięci [[Nancy]]. Jest uważany za świętego przez [[ Kościół rzymskokatolicki]] i ogłoszono go patronem [[Nancy]].
 
Siegbert III został opisany jako pierwszy z tzw. gnuśnych królów.