Sigebert III: Różnice pomiędzy wersjami

Usunięte 54 bajty ,  12 lat temu
m
są źródła
m (są źródła)
'''Sigebert III''' (ok. [[630]]-[[656]]/ [[660]]) – [[król]] [[Austrazja|Austrazji]] od [[634]] do śmierci (prawdopodobnie [[1]] lutego [[656]], a może dopierobądź w [[660]]). Jego ojcem był [[Dagobert I|Dagoberta I]].
{{Źródła|data=2009-05}}{{linki}}
'''Sigebert III''' (ok. [[630]]-[[656]]/ [[660]]) – [[król]] Austrazji od [[634]] do śmierci(prawdopodobnie [[1]] lutego [[656]], a może dopiero w [[660]]). Jego ojcem był [[Dagobert I]].
 
W chwili śmierci Dagoberta [[Austrazja]] przypadła Siegbertowi. [[Arystokracja]] Austrazji posiadała pewną autonomię więc obejmując [[tron]] po ojcu Sigebert musiał obiecać że spełni jej żądania. Pod opieką [[Pepin z Landen|Pepina]] młody król wzrastał do dorosłości w bardzo pobożnej atmosferze. Jego wychowawcami było kilku późniejszych świętych .
 
Na próżno próbował włączyć Turyngię do swego królestwa, został pokonany przez księcia [[Radulf]]a w [[640]]. Choć miał tylko dziesięć lat już dowodził wojskiem. [[Kronika Fredegara]] mówi że król płakał gdy spadł z konia. Z tego możemy przypuszczać że część odpowiedzialności za upadek dynastii Merowingów ponosi młody wiek królów w chwili wstąpienia na tron i co za tym idzie konieczność regencji lub rządów majordoma, zarówno Sigebert i jak i jego młodszy brat [[Chlodwig II]] który rządził w Neustrii, byli małymi dziećmi, które nie mogły walczyć na polu bitwy i których regenci mieli własne ambitne plany.
 
To za jego panowania [[majordom]] pałacu królewskiego w Austrazjii stał się najważniejszą osobą w państwie Franków. Rządcy Grimoaldowi synowi Pepina I udało się przekonać króla aby ten adoptował jego syna [[Childebert]]. Kiedy wreszcie Sigebertowi urodził się syn (przyszły [[Dagobert II]] ) [[Grimoald]] poczuł się zagrożony więc w chwili śmierci Sigebert (w wieku 25 lat ) zesłał młodego Dagoberta do Irlandii. Zwłoki Siegberta zostały zbeszczeszczone w czasie Rewolucji Francuskiej ale jego grobowiec w katedrze w [[Nancy]] nadal jest miejscem czci.
 
Choć nie miał sukcesów jako [[król]], ufundował wiele klasztorów, szpitali i kościołów i dobrze zapisał się w pamięci [[Nancy]]. Jest uważany za świętego przez [[Kościół rzymskokatolicki]] i ogłoszono go patronem [[Nancy]].
 
Siegbert III został opisany jako pierwszy z tzw. gnuśnych królów.
 
== Bibliografia ==
{{bibliografia start}}
* Voragine Jakub de Złota legenda (w serii Arcydzieła literatury światowej) ISBN 83-7389-251-6
{{bibliografia stop}}
 
[[Kategoria:Merowingowie]]
[[fi:Sigebert III]]
[[sv:Sigibert III]]
 
 
== Bibliografia ==
{{bibliografia start}}
Voragine Jakub de Złota legenda (w serii Arcydzieła literatury światowej)
ISBN: 83-7389-251-6
{{bibliografia stop}}