Sigebert III: Różnice pomiędzy wersjami

Dodane 6 bajtów ,  11 lat temu
m
ort., int.
m (są źródła)
m (ort., int.)
'''Sigebert III''' (ur. ok. 630-656/, 660zm. ok. 656–660) – [[król]] [[Austrazja|Austrazji]] od 634 do śmierci (prawdopodobnie 1 lutego 656, bądź w 660). Jego ojcem był [[Dagobert I|Dagoberta I]].
 
W chwili śmierci Dagoberta [[Austrazja]] przypadła Siegbertowi. [[Arystokracja]] Austrazji posiadała pewną autonomię, więczatem obejmując [[tron]] po ojcu, Sigebert musiał obiecać, że spełni jej żądania. Pod opieką [[Pepin z Landen|Pepina]] młody król wzrastał do dorosłości w bardzo pobożnej atmosferze. Jego wychowawcami było kilku późniejszych świętych .
 
Na próżno próbował włączyć Turyngię do swego królestwa, został pokonany przez księcia [[Radulf]]a w 640. Choć miał tylko dziesięć lat, już dowodził wojskiem. [[Kronika Fredegara]] mówi, że król płakał, gdy spadł z konia. Z tego możemy przypuszczać, że część odpowiedzialności za upadek dynastii Merowingów ponosi młody wiek królów w chwili wstąpienia na tron i, co za tym idzie, konieczność regencji lub rządów majordoma,. zarównoZarówno Sigebert i jak i jego młodszy brat [[Chlodwig II]], który rządził w Neustrii, byli małymi dziećmi, które nie mogły walczyć na polu bitwy i których regenci mieli własne ambitne plany.
 
To za jego panowania [[majordom]] pałacu królewskiego w AustrazjiiAustrazji stał się najważniejszą osobą w państwie Franków. Rządcy Grimoaldowi, synowi Pepina I , udało się przekonać króla, aby ten adoptował jego syna [[Childebert]]a. Kiedy wreszcie Sigebertowi urodził się syn (przyszły [[Dagobert II]]), [[Grimoald]] poczuł się zagrożony, więc w chwili śmierci Sigebert (w wieku 25 lat ) zesłał młodego Dagoberta do Irlandii. Zwłoki Siegberta zostały zbeszczeszczonezbezczeszczone w czasie Rewolucji Francuskiej, ale jego grobowiec w katedrze w [[Nancy]] nadal jest miejscem czci.
 
Choć nie miał sukcesów jako [[król]], ufundował wiele klasztorów, szpitali i kościołów i dobrze zapisał się w pamięci [[Nancy]]. Jest uważany za świętego przez [[Kościół rzymskokatolicki]] i ogłoszono go patronem [[Nancy]].
16 952

edycje