Nikołaj Makarow (konstruktor): Różnice pomiędzy wersjami

WP:SK, oznaczanie jako przejrzane po raz pierwszy
m (robot dodaje: en:Nikolay Makarov)
(WP:SK, oznaczanie jako przejrzane po raz pierwszy)
'''Nikołaj Fiedorowicz Makarow''', Николай Федорович Макаров (ur. [[22 maja]] [[1914]], zm. [[14 maja]] [[1988]]) - [[Rosjanie|Rosjanin]], [[Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich|radziecki]] konstruktor [[broń strzelecka|broni strzeleckiej]].
 
Urodził się w mieście Sasowo, w ówczesnej Guberni Riazańskiej, w rodzinie mechanika kolejowego 22 maja 1914 (9 maja w [[kalendarz juliański|kalendarzu juliańskim]]). Po skończeniu szkoły zawodowej pracował jako ślusarz w [[parowozownia|parowozowni]]. Wykształcenie uzupełnił na specjalnych fakultetach robotniczych i w [[1936]] roku wstąpił na Tulski Instytut Mechaniczny.
Rozpędzona machina wojenna wymagała każdej ilości broni, a to – dużej intensywności produkcji. Talent Nikołaja Makarowa został dostrzeżony przez Szpagina, po czym szybko awansował on od nadzoru produkcji do stanowiska konstruktora wiodącego zakładu. W [[1944]] roku w końcu formalnie zakończył naukę w Tulskim Instytucie, otrzymując dyplom inżyniera z wyróżnieniem.
 
W [[1945]] roku Makarow wziął udział w konkursie na nową broń osobistą dla oficerów wojska i służb państwowych – następcę pistoletu [[Pistolet TT|TT]] ([[Fiodor Tokariew|F.W. Tokariew]], „ojciec” TT, także podjął wyzwanie). Nowa konstrukcja miała mieć mniejsze gabaryty i wagę od „tetetki”, mieć też lepszą od niej celność i być bardziej niezawodną w walce. Do wyboru dano konstruktorom [[nabój]] [[Nabój 7,62 x 25 mm TT|7,62 mm]] (taki jak w TT) oraz nowy nabój [[Nabój 9 x 18 mm Makarowa|9 x  × 18  mm]] ze zmniejszoną ilością [[Proch|prochuproch]]u w łusce, skonstruowany przez W.W. Siemina. Makarow przygotował w [[1947]] roku dwa projekty: TKB-412 z nabojem 7,62 mm i TKB-429 kalibru 9 mm, wzorowane na niemieckim pistolecie [[Walther PP]]. Projekt na nabój 9 mm zwyciężył w konkursie i po trwających od [[1949]] roku intensywnych testach serii doświadczalnej, od [[1951]] roku wszedł na uzbrojenie [[Armia Czerwona|Armii Radzieckiej]] jako przepisowy pistolet pod oznaczeniem PM ([[Pistolet Makarowa]]) - ПМ (Пистолет Макарова). Przez kolejne 50 lat wyprodukowano w ZSRR ponad 5 milionów tych pistoletów.
 
Drugim znanym projektem Makarowa było skonstruowane wspólnie z [[Nikołaj Afanasjew|N. M. Afanasjewem]] [[działko lotnicze]] kaliber 23 mm AM-23 (''Afanasjewa-Makarowa 23mm''), używane od [[1953]] w wielu typach radzieckich samolotów (m.in. transportowe [[An-12]] i [[Ił-76]], strategiczny bombowiec [[Tu-95]]). W późniejszych latach Makarow m.in. kierował pracami nad [[przeciwpancerny pocisk kierowany|przeciwpancernymi zestawami rakietowymi]] [[9M111 Fagot]] i [[9M113 Konkurs]]. Na koncie Makarowa znajduje 36 patentów z zakresu konstrukcji broni.
W 1974 roku przeszedł na emeryturę. Zmarł 14 maja 1988 w wieku 74 lat, po ciężkiej chorobie.
 
[[Kategoria{{DEFAULTSORT: Rosyjscy konstruktorzy broni|Makarow, Nikołaj]]}}
[[Kategoria:UrodzeniRosyjscy wkonstruktorzy 1914|Makarow, Nikołajbroni]]
[[Kategoria:ZmarliUrodzeni w 1988|Makarow, Nikołaj1914]]
[[Kategoria:Zmarli w 1988]]
 
[[en:Nikolay Makarov]]