Elvis Presley: Różnice pomiędzy wersjami

Dodane 77 bajtów ,  11 lat temu
brak opisu edycji
|wielkość_zdjęcia = 200
|tło = artysta_solowy
|opis_zdjęcia = Elvis w21 grudniugrudnia 1970 roku
|imię_nazwisko = Elvis Aaron Presley
|pseudonim = Elvis, King, Elvis The Pelvis, Król
|pochodzenie =
|data_śmierci = [[16 sierpnia]] [[1977]]
|miejsce_śmierci = {{flaga|USA}} [[Memphis (Teenesse)|Memphis]], [[Stany Zjednoczone|USA]]
|instrument = [[gitara]], [[fortepian]]
|gatunek = [[rockabilly]], [[rock and roll]], [[gospel]], [[blues]], [[muzyka country|country]]
Elvis był jednym z popularniejszych muzyków popowych w [[Stany Zjednoczone|USA]] nawet w czasach wielkiej ''brytyjskiej inwazji'' (zob. [[rock]]), od kiedy to rynek muzyczny zdominował nowoczesny, europejski [[rock and roll]], a potem [[rock]]. Był uniwersalną gwiazdą. Z powodzeniem śpiewał muzykę [[muzyka country|country]], [[rhythm and blues]], [[muzyka pop|pop]], [[rock]], a także [[gospel]], za którą trzy razy otrzymał [[Nagroda Grammy|Grammy Awards]] (za album ''[[How Great Thou Art]]'' z [[1966]] roku oraz ''[[He Touched Me]]'' z [[1971]] roku oraz za wykonanie na żywo utworu gospel How Great Thou Art 20 marca 1974 r. w Memphis).
 
[[1 maja]] [[1967]] roku w [[Las Vegas]] poślubił [[Priscilla Presley|Priscillę Beaulieu]], którą poznał podczas służby wojskowej w Niemczech w [[1960]] roku.
 
Po ośmioletniej przerwie wrócił do koncertów specjalnym programem telewizyjnym zrealizowanym dla telewizji [[NBC]] "[[Elvis Comeback Special]]", wyemitowanym w grudniu 1968 roku. Program pozwolił mu ponownie wrócić na szczyty list przebojów oraz na scenę. W roku 1969 zainspirowany sukcesem nagrał w [[American Sound Studio]] w [[Memphis]] jeden z najlepszych materiałów w swojej karierze, mieszając gatunki gospel, blues i rock'n'roll. Piosenki, które wyszły na światło dzienne podczas tej sesji to m.in. ''[[Suspicious Minds]]'' (1 miejsce na liście przebojów w sierpniu [[1969]] i stały element jego koncertów), ''[[In the Ghetto]]'', ''[[Don't Cry Daddy]]'', ''[[Kentucky Rain]]'' i wiele wiele innych. W sierpniu [[1969]] roku Elvis z nowym materiałem i image powrócił na scenę do [[Las Vegas]], czym rozpoczął kolejny rozdział w swojej bogatej karierze. Występy w Vegas oraz w Lake Tahoe mieszały się z przeprowadzanymi tournée po całej Ameryce oraz nagrywaniem nowych płyt. Sukcesem stały się filmy dokumentalne z jego koncertów z [[Las Vegas]] z [[1970]] roku ("[[That's the way it is]]") oraz z jego trasy koncertowej z [[1972]] roku ("[[Elvis on Tour]]"). Nie można zapomnieć również o legendarnych koncertach w [[Madison Square Garden]] z czerwca [[1972]] roku. W ciągu 4 dni wyprzedano ponad 80 000 biletów a na widowni zasiedli m.in. [[David Bowie]], [[John Lennon]], [[George Harrison]] oraz [[Bob Dylan]]. [[14 stycznia]] [[1973]] roku dał porywający koncert charytatywny na [[Hawaje (archipelag)|Hawajach]], był to pierwszy w historii koncert transmitowany na cały świat przez satelitę. Zgromadził wtedy przed telewizorami ponad 1,5 miliarda widzów (co 3 człowiek na Ziemi oglądał jego koncert).
 
[[Plik:Elvis-nixon.jpg|thumb|250px|Prezydent [[Stany Zjednoczone|USA]] [[Richard Nixon]] i Elvis Presley; [[Biały Dom]] rok[[21 grudnia]] [[1970]]]]
 
Elvis koncertował do końca swojego życia. Lata [[1974]]-[[1977]] to kolejne sukcesy (m.in. słynne koncerty z [[Memphis]]). W [[1974]] roku za wykonanie na żywo w Memphis utworu gospel ''How great thou art'' dostał nagrodę Grammy. Ostatni koncert Elvis dał w [[Indianapolis]] [[26 czerwca]] [[1977]] roku. Od powrotu na scenę w [[1969]] roku Elvis miał na koncie 1131 koncertów i miliony sprzedanych płyt. Za najlepsze należy uznać sesje z [[Nashville (Tennessee)|Nashville]] z [[1970]] roku (35 nagranych utworów w przeciągu 4 dni), oraz w [[Memphis]] 1973 roku. W latach 70. powstały najlepsze jego płyty ukazujące jego uniwersalność w muzyce (mieszanka utworów country, blues, gospel i rock'n'roll) – m.in. Elvis Coutry (1970), That's the Way It Is (1970), Elvis Now (1972), Promised Land (1973), Good Times (1973), Today (1975). Ostatnią jego płytą była [[Moody Blue]], zawierający m.in. materiał z sesji z lutego i października 1976 roku.
Prywatnie kolekcjonował broń, od 1956 roku uprawiał karate (zdobył czarny pas), co również wzbogacało jego koncerty, wielokrotnie demonstrując pokaz walki na scenie.
 
W21 grudniugrudnia 1970 roku spotkał się z prezydentem [[USA]] [[Richard Nixon|Nixonem]].
 
Jego sława i osobowość wzbudzały podziw i szacunek wielu sławnych obywateli i gwiazd Ameryki. Nawiązywał przyjaźnie m.in. z [[Muhammad Ali (bokser)|Muhammadem Alim]], [[Cher]], [[Sophia Loren|Sophią Loren]], [[Ann-Margret|Ann Margaret]], [[Barbra Streisand|Barbrą Streisand]], [[Frank Sinatra|Frankiem Sinatrą]], [[Tom Jones (piosenkarz)|Tomem Jonesem]], [[The Beatles]] i wieloma innymi..