Abu al-Abbas Ahmad ibn Muhammad: Różnice pomiędzy wersjami

m
m (poprawa linków)
'''Abu al-Abbas Ahmad ibn Muhammad''' ([[język arabski|arab.]] '''أبو العباس أحمد بن محمد''', zm. [[1549]] w [[Fez]]ie) - ostatni sułtan [[Maroko|Maroka]] z dynastii [[Wattasydzi|Wattasydów]], syn sułtana [[Muhammad al-Burtukali|Muhammada al-Burtukali]].
 
Abu al-Abbas Ahmad, podobnie jak jego ojciec, był słabym przywódcą z niewielkim autorytetem w Maroku. Mimo to jego pełniący rolę [[regent]]a [[Stryj (relacja rodzinna)|stryj]] [[Abu Hassun ibn Muhammad|Abu Hassun]] zdołał opóźnić upadek Wattasydów i spowolnić wzrost potęgi [[Saadyci|Saadytów]] w południowym [[Maroko|Maroku]]. Nie udało mu się jednak zapobiec zdobyciu [[Marrakesz]]u w [[1524]] roku.
 
Rosnące zagrożenie ze strony Saadytów wymusiło zawarcie pokoju z okupującą marokańskie porty [[Portugalia|Portugalią]], co jeszcze bardziej osłabiło autorytet sułtana w kraju. W [[1527]] roku doszło do bitwy z Saadytami, w czasie której Abu al-Abbas Ahmad dostał się do niewoli. W tym czasie rządy sprawował jako regent jego stryj, a przejściowo (w latach [[1545]]-[[1547]] jego syn [[Muhammad al-Kasri]]). Dopiero w [[1547]] roku jego stryjowi udało się wynegocjować jego uwolnienie w zamian za odstąpienie Saadytom [[Meknes]]u. Mimo wszelkich starań nie zdołano jednak powstrzymać upadku dynastii, przypieczętowanej w [[1549]] roku zdobyciem [[Fez]]u i zabiciem Abu al-Abbasa Ahmada przez saadyckiego szejka [[Muhammad asz-Szajch|Muhammada asz-Szajcha]].
55 535

edycji