Rękopis królowodworski: Różnice pomiędzy wersjami

drobne redakcyjne, pisownia nazwy miejscowości
(interwiki:en)
(drobne redakcyjne, pisownia nazwy miejscowości)
[[Plik:Rk14p.jpg|thumb|right|200px|Karta z ''Rękopisu królowodworskiego'']]
'''Rękopis królowodworski''' ([[język czeski|czes.]] ''Rukopisrukopis královédvorský'') – rzekomy rękopis dotyczący najstarszych dziejów [[Czechy|Czech]], w rzeczywistości [[XIX wiek|XIX-wieczna]] mistyfikacja [[Václav Hanka|Václava Hanki]] i [[Josef Linda|Josefa Lindy]].
 
Rękopis został rzekomo odnaleziony przez Hankę w [[1817]] roku w kościele w [[Dvůr Králové nad Labem|DworzeDvůrze KrólowejKrálovém nad Łabą]] w północno-wschodnich Czechach i ogłoszony drukiem rok później. Zdaniem odkrywcy pochodził on z [[XIII wiek]]u. Składa się na niego 12 całych, zapisanych obustronnie kart pergaminowych i 4 karty pocięte na części. Wszystkie karty mają wymiar 12×7/8 cm i od 31 do 33 linijek tekstu.
 
Rękopis zawiera sześć [[pieśń (gatunek literacki)|pieśni]] epickich opiewających zwycięstwa odniesione przez Czechów nad różnymi najeźdźcami (''Ludissa i Lubor albo o sławnym turnieju'', ''Czestmir'', ''Zabój albo O wielkiej klęsce'', ''Oldrzych'', ''Benesz Harmanów'', ''Jarosław czyli o wielkich bojach chrześcijan z Tatarami''), dwie pieśni liryczno-epickie (''Jelen'', ''Zbychoń'') i sześć pieśni czysto lirycznych (''Wianek'', ''Jagody'', ''Róża'', ''Zazulka'', ''Opuszczona'', ''Skowronek'').
 
Rękopis królowodworski, wraz z okrytym niedługo po nim [[rękopis zielonogórski|rękopisem zielonogórskim]] stał się wielkim wydarzeniem w ówczesnych Czechach i innych krajach słowiańskich, przyczyniając się do budzenia świadomości narodowej. Polski przekład rękopisu autorstwa [[Lucjan Siemieński|Lucjana Siemieńskiego]] ukazał się w [[1835]] roku.