Mechanika gruntów: Różnice pomiędzy wersjami

Usunięte 62 bajty ,  12 lat temu
m
drobne edycyjne
m (drobne zmiany edycyjne)
m (drobne edycyjne)
[[Image:Soilcomposition.png|thumb|280px|Grunt składa się z trzech faz stałej, ciekłej i gazowej.]]
'''Mechanika gruntu''' jest dyscypliną, która stosuje zasady [[mechanika|mechaniki]] inżynieryjnej np. [[kinematyka|kinematyki]], [[dynamika|dynamiki]], [[mechanika płynów|mechaniki cieczy]] i mechaniki materiałów na potrzeby przewidywania mechanicznych zachowań [[grunt (geologia)|grunt]]ów. Wspólnie z mechaniką skał ([[geomechanika|geomechaniką]]) jest podstawą w rozwiązywaniu wielu problemów [[inżynieria|inżynierskich]] (inżynierii geotechnicznej), inżynierii [[geofizyka|geofizycznej]] i [[geologia inżynierska|geologii inżynierskiej]].
 
Klasyczna mechanika gruntów stosuje ten sam model, który został zastosowany w 1776 roku przez [[Coulomb|C. A. Coulomba]], choć znany był on już wcześniej. Model ten został zastosowany do analizy pasywnego i aktywnego nacisku gruntu na ściany oporowe. Grount pozostaje sztywny, nienaruszony do momentu, gdy wzdłuż pewnej płaszczyzny siły [[ścinanie|ścinania]] przekroczą panujące tam siły [[spoistość (geologia)|spoistości]] ('''''c''''') i [[tarcie wewnętrzne|tarcia wewnętrznego]] ('''''Φ'''''). W 1948 roku wprowadzone zostało przez [[Karl von Terzaghi|Karla Terzaghi'ego]] pojęcie [[naprężenie|naprężenia]] efektywnego ('''''σ''''''&nbsp;), której jest jednym z najważniejszych jego wkładów w mechanikę gruntów.<br />
 
Grunt jest traktowany jako mechanicznie [[homogenizacja|homogeniczna]] mieszanka trzech [[Faza termodynamiczna|faz]]:
# [[ciało stałe|stałej]] (reprezentującej [[szkielet gruntowy|szkielet ziarnowy]]) oraz wypełniających [[porowatość skały|pory]]
# [[ciecz|ciekłej]]
# [[gaz]]owej.
284

edycje