Kartaczownica Gatlinga: Różnice pomiędzy wersjami

Szybkostrzelność kartaczownicy
[wersja przejrzana][wersja nieprzejrzana]
m (Bot: Link do dobrego artykułu: no:Gatlingvåpen; zmiany kosmetyczne)
(Szybkostrzelność kartaczownicy)
Zasadnicza idea broni była znana już w [[XVIII wiek]]u – kilkanaście umieszczonych obok siebie [[lufa|luf]], odpalanych kolejno, miało zapewnić prowadzenie nieprzerwanego ognia. Na przeszkodzie w realizacji tego pomysłu stały jednak brak odpowiednich nabojów i ograniczenia technologiczne, których pokonanie możliwe było dopiero w drugiej połowie [[XIX wiek]]u.
 
Gatling wykorzystał pojawienie się [[nabój zespolony|nabojów zespolonych]] z metalową łuską i opracował nowatorski system odpalania ładunków z poszczególnych luf, połączony z ruchem samych luf, podajnika i [[zamek (broń)|zamka]]. Dzięki temu jego broń miała teoretyczną szybkostrzelność około 1200400 strzałów na minutę, a szybkostrzelność praktyczna (zależała od strzelca) dochodziła do 400300 strzałów na minutę. Obsługę karabinu stanowiło 4 żołnierzy.
 
Lufy, podajnik i cylinder blokujący były oddzielnymi częściami zamontowanymi na łożu. Tylne części luf, każda z osobnym zamkiem, oraz mechanizm spustowy mieściły się w cylindrze. Obrót korby powodował obrót luf, a naboje umieszczone w zasobniku wsuwały się pod swym ciężarem do podajnika. Odpowiedni mechanizm powodował wsuwanie naboju do lufy, ryglowanie jej osobnym zamkiem i strzał, a następnie wyrzucenie [[łuska naboju|łuski]] z lufy. Podczas jednego obrotu korby każda lufa oddawała jeden strzał.
Anonimowy użytkownik