Piroforyczność: Różnice pomiędzy wersjami

Dodane 202 bajty ,  12 lat temu
interwiki, drobne redakcyjne
(tds)
(interwiki, drobne redakcyjne)
'''Piroforyczność''' - własnośćwłaściwość [[pierwiastek chemiczny|pierwiastków]] i [[związek chemiczny|związków chemicznych]], powodująca samozapłon w kontakcie z [[tlen|tlenem]] z [[powietrze|powietrza]].
 
Piroforyczność nie jest stałą cechą substancji, lecz zależy silnie od ich postaci fizycznej, składu powietrza (procentowa zawartość tlenu, wilgotność) oraz temperatury. Szczególnie podatne na samozapłon są [[pył|pyły]] i [[aerozol|aerozole]]. Np. [[węgiel kamienny]] w postaci bloków nie wykazuje silnych własności piroforycznych w temperaturze pokojowej, lecz w formie pyłu może ulec samozapłonowi już nawet w temperaturze 60° °C.
 
Do pierwiastków wykazujących silne własności piroforyczne w temperaturze pokojowej należą m.in. [[metal alkaliczny|metale alkaliczne]] (zwłaszcza [[potas|potas]], [[cez]] i [[frans]]) a także [[fosfor biały]] w postaci białej. Przykładami związków piroforycznych są np. [[Tetrahydroglinian litu|glinowodorek litu]] (LiAlH<sub>4</sub>) , [[wodorek sodu]] (NaH), [[metylolit]] (CH<sub>3</sub>Li) i liczne [[związki metaloorganiczne]].
 
[[Kategoria:Inżynieria procesowa]]
[[Kategoria:Właściwości chemiczne]]
 
[[de:Pyrophor]]
[[en:Pyrophoricity]]
[[fr:Pyrophoricité]]
[[ja:自然発火性物質]]
[[pt:Piroforicidade]]
[[ru:Пирофорность]]
[[sv:Självantändning#Pyrofora ämnen]]