Huneryk: Różnice pomiędzy wersjami

Dodane 1261 bajtów ,  11 lat temu
brak opisu edycji
(Od czasów Huneryka na pewno (od Genzeryka być może) używano tytułu król Wandalów i Alanów (łac. rex Wandalorum et Alanorum, gr. Wandilon kai Alanon basileus))
'''Huneryk''' (ur. ok. 420/430, zm. w [[484]]) – drugi władca [[Wandalowie|państwa Wandalów]] w [[Afryka|Afryce]], panował w latach [[477]] - [[484]], najstarszy syn [[Genzeryk]]a.
 
Początek panowania Huneryka zapowiadał odprężenie w stosunkach z [[katolicyzm|katolicką]] większością wyznaniową. Pod koniec 481 roku wyznający [[arianizm]] władca zgodził się, pod naciskiem cesarza wschodniorzymskiego, na obsadzenie wakującego od 440 roku katolickiego biskupstwa Kartaginy.
Kiedy cesarz [[Walentynian III]] obiecał swą córkę, [[Eudoksja|Eudoksję]], Hunerykowi i nie dotrzymał słowa, [[Wandalowie]] najechali i spustoszyli [[Rzym]], a córkę Walentyniana i olbrzymie rzymskie skarby powieźli ze sobą do Afryki. Huneryk wyznający [[arianizm]] wzmógł prześladowania duchownych [[katolicyzm|katolickich]] rozpoczęte przez swego ojca. Biskupi i duchowieństwo skazywani byli na roboty, kościoły były zamykane i nie pozwalano obsadzać zwolnionych urzędów kościelnych<ref>Praca zbiorowa pod redakcją naukową Macieja Salamona, 2005, ''Wielka Historia Świata Tom 4 Kształtowanie średniowiecza'', Oficyna Wydawnicza FOGRA, ss. 56, ISBN 83-85719-85-7.</ref>.
 
Kolejne lata przyniosły jednak serię kroków skierowanych przeciwko katolikom. Biskupi i duchowieństwo skazywani byli na roboty, kościoły były zamykane i nie pozwalano obsadzać zwolnionych urzędów kościelnych. 7 lutego 484 roku Huneryk nakazał zamknięcie wszystkich kościołów katolickich w państwie.
 
Huneryk był dwukrotnie żonaty. Po raz pierwszy z nieznaną z imienia księżniczką [[Wizygoci|wizygocką]]. Małżeństwo zostało rozwiązane przez jego ojca, króla Genzeryka, prawdopodobnie w czasie gdy Huneryk przebywał jako zakładnik w Rzymie. Była żona została okaleczona i odesłana do ojca, króla Wizygotów.
 
Przypuszczalnym powodem rozwiązania pierwszego małżeństwa Huneryka była obietnica ślubu z córką cesarza zachodniorzymskiego [[Walentynian III|Walentyniana III]] [[Eudoksja|Eudoksją]]. Walentynian nie wywiązał się obietnicy. Dwa miesiące po jego śmierci w marcu 455 Genzeryk najechał i zdobył [[Zdobycie Rzymu przez Wandalów|Rzym]]. Wśród wywiezionych z miasta łupów znalazła się przyrzeczona Hunerykowi Eudoksja, co umożliwiło zawarcie małżeństwa.
 
W 472 roku, w nieznanych bliżej okolicznościach Eudoksja opuściła męża i osiadła w Jerozolimie jako mniszka, pod opieką cesarza wschodniorzymskiego.
 
Huneryk zmarł w 23 grudnia 484 roku na ciężką, trudną do zidentyfikowania chorobę.
 
{{władca|
następca=[[Guntamund]]|
}}
 
== Bibliografia ==
* Jerzy Strzelczyk, ''Wandalowie i ich afrykańskie państwo'', wyd. 2, PIW 2005
* Praca zbiorowa pod redakcją naukową Macieja Salamona, 2005, ''Wielka Historia Świata Tom 4 Kształtowanie średniowiecza'', Oficyna Wydawnicza FOGRA, ss. 56, ISBN 83-85719-85-7
 
{{Przypisy}}
Anonimowy użytkownik