Marcin Bornus-Szczyciński: Różnice pomiędzy wersjami

merytoryczne
(drobne redakcyjne)
(merytoryczne)
'''Marcin Bornus-Szczyciński''' — ur. [[1951]], jeden z pionierów wykonawstwa wokalnej muzyki barokowej w Polsce, założyciel zespołu ''[[Bornus Consort]],'' specjalizującego się w polskiej [[polifonia|polifonii]] przełomu [[XVI wiek|XVI]] i [[XVII wiek|XVII stulecia]].
 
Ukończył Wydział Nauk Ekonomicznych na Uniwersytecie Warszawskim. Przez cztery lata pracował jako asystent na Wydziale Zarządzania UW, następnie wybrał wolny zawód artysty muzyka. W 1986 w ramach stypendium rządu francuskiego odbył kurs mistrzowski w Konserwatorium w Paryżu.
Ostatnio poświęcił się jednogłosowej [[Muzyka liturgiczna|muzyce liturgicznej]]. Sam siebie, chętniej niż muzykiem, nazywa "tradycjonarzem", zajmującym się rozpoznawaniem, utrwalaniem i upowszechnianiem rozmaitych tradycji lokalnych. Uczy [[chorał gregoriański|śpiewu gregoriańskiego]] w Kolegium Polskiej Prowincji Dominikanów w [[Warszawa|Warszawie]] i prowadzi projekt ''Siedem Tradycji'' w ramach Festiwalu Kraków 2000. Do XIV edycji był też dyrektorem artystycznym [[Festiwal Muzyki Dawnej w Jarosławiu|Festiwalu Muzyki Dawnej ''Pieśń Naszych Korzeni'' w Jarosławiu]].<ref>
 
Założyciel zespołu ''Bornus Consort'' (1981), który powstał w odpowiedzi na zamówienie redakcji muzyki dawnej Polskiego Radia i jako pierwszy w Polsce podjął próbę rekonstrukcji brzmienia małego męskiego zespołu wokalnego, w którym wymagana jest specyficzna technika wokalna.
 
Zespół specjalizuje się w [[polifonia|polifonii]] polskiej z przełomu [[XVI wiek|XVI]] i [[XVII wiek|XVII w]]. Dokonał wielu nagrań dla Polskiego Radia, a także płyt z utworami Bartłomieja Pękiela, Piotra z Grudziądza, Mikołaja Zieleńskiego, Marcina Mielczewskiego, dzieła wszystkie Wacława z Szamotuł, polskie pieśni wielkopostne, śpiewy o św. Wojciechu, Chansons et Motets, Media vita i in. Koncertował w większości krajów europejskich.
 
Na zamówienie Teatru Wielkiego w Warszawie przygotował średniowieczny dramat liturgiczny "Ludus Danielis" oraz operę wczesnobarokową "Dafne" autorstwa [[Marco da Gagliano]].
 
Współpracował m.in. z następującymi zespołami i orkiestrami:
 
* w Polsce
** Fistulatores et Tubicinatores Varsovienses (Warszawa),
** Orkiestra Symfoniczna Filharmonii Narodowej (Warszawa),
** Sinfonia Varsovia (Warszawa),
** Concerto Palacco (Warszawa),
**Schola Teatru Węgajty,
* za granicą
**Ars Cameralis (Praga),
**Capella Regia Musicalis (Praga),
**Musica Florea (Praga),
**Haendelsverenigung (Amsterdam),
**Les Arts Florissants (Paryż),
**Codex Calixtinus (Paryż)
**Hortus Musicus (Tallin),
**Linnamuusikud (Tallin),
**Akadiemia Starinnoj Muzyki (Moskwa),
**Musicalische Compagney (Berlin),
**La Petite Bande (Bruksela).
 
Ostatnio poświęcił się niemal wyłącznie [[monodia|monodii]], szczególnie [[Muzyka liturgiczna|liturgicznej]]. Sam siebie chętniej niż muzykiem nazywa "tradycjonarzem", zajmującym się rozpoznawaniem, utrwalaniem i upowszechnianiem rozmaitych tradycji lokalnych.
 
Od 1991 wykłada liturgiczny śpiew tradycyjny w Kolegium Filozoficzno-Teologicznym oo. Dominikanów w Krakowie i Warszawie. Zainteresowanie dominikańską tradycją liturgiczną od XIII wieku do lat dwudziestych minionego stulecia zaowocowało badaniami we współpracy z francuskim muzykologiem i śpiewakiem, Marcelem Peresem oraz z Dominikiem Vellardem.
 
Był także inicjatorem i twórcą Festiwalu Muzyki Dawnej w Starym Sączu oraz projektu "Siedem Tradycji" w ramach Festiwalu Kraków 2000. Prowadzi międzynarodowy festiwal "Pieśń Naszych Korzeni" w Jarosławiu. Do XIV edycji był też dyrektorem artystycznym [[Festiwal Muzyki Dawnej w Jarosławiu|Festiwalu Muzyki Dawnej ''Pieśń Naszych Korzeni'' w Jarosławiu]].<ref>
{{Cytuj stronę | url=http://www.festiwal.jaroslaw.pl/info/szczycinski_pl.html | tytuł=Notka o Marcinie Bornus-Szczycińskim | data dostępu=2009-10-31}}</ref>
Obecnie pełni rolę doradcy festiwalu.
 
 
{{Przypisy}}
10 016

edycji