Ferruccio Parri: Różnice pomiędzy wersjami

Dodane 213 bajtów ,  11 lat temu
(pierwsza edycja)
 
{{Polityk infobox
| polityk = Ferruccio Parri
| grafika =
| opis grafiki =
| data urodzenia = [[19 stycznia]] [[1890]]
| poprzednik = [[Ivanoe Bonomi]]
| następca = [[Alcide De Gasperi]]
| odznaczenia =
| www =
| commons =
| quote =
}}
 
'''Ferruccio Parri''' - włoski [[Partyzant|partyzant]] z czasów [[II wojna światowa|II wojny światowej]] i [[Polityk|polityk]]. Przez kilka miesięcy roku [[1945]] sprawował funkcję premiera [[Włochy|Włoch]]. W środowisku partyzanckim znany jako Maurizio.
 
== Biografia ==
Parri wziął udział w I wojnie światowej jako oficer piechoty i otrzymał trzy odznaczenia za zasługi wojenne. Po konflikcie był aktywnym organizatorem walczących i wkrótce zdecydowanie opowiedział się przeciwko faszyzmowi. Po zamordowaniu [[Giacomo Matteotti]]ego poświęcił się tajnemu zorganizowaniu walki przeciwko reżimowi, szczególnie w Ligurii i Lombardii.
W 1927 roku był wśród tych, którzy przewieźli Filippo Turatiego z [[Savona|Savony]] na Korsykę, za co został skazany na 10 miesięcy więzienia w "procesie Savony" - pamiętnym w historii antyfaszyzmu również przez szlachetną i odważną samoobronę Parriego - a następnie zesłany do miejsca przymusowego pobytu, gdzie przebywał z przerwami do 1933 roku.
Aresztowany, a następnie uwolniony podczas wymiany więźniów, nie mógł osobiście uczestniczyć w wyzwoleniu, ale zaraz po nim został uznany, z racji swojego zrównoważonego stanowiska politycznego, za najbardziej reprezentatywnego przywódcę jedności włoskiego ruchu oporu. Dlatego w przeciwieństwie do De Gasperiego i Nenniego mógł zostać w okresie maja i czerwca 1945 roku przewodniczącym Rady pierwszego rządu wyzwolonych Włoch, utworzonego przez partie KWN. Wysiłek podjęty z powagą i uporem w stawieniu czoła ogromnym problemom okresu powojennego, został przerwany ponownym pojawieniem się, przy aprobacie aliantów, sił dążących do utrzymania ciągłości z przeszłością. Obawy wyrażane przez klasy przemysłowe na temat projektu wymiany monetarnej, połączone z wrogością wobec KWN, uznawanego za organ demokracji rewolucyjnej, spowodowały, zwłaszcza z powodu sztywnego stanowiska zajętego przez Partię Liberalną, upadek Parriego, który 24 listopada 1945 roku musiał ustąpić.
W roku 1946 kryzys Partii Czynu doprowadził ją do utworzenia demokratycznej Partii Republikańskiej, wraz z którą został wybrany na posła do Zgromadzenia Ustawodawczego. Po wstąpieniu do Włoskiej Partii Republikańskiej został w 1948 roku senatorem.
 
[[de:Ferruccio Parri]]
[[fr:Ferruccio Parri]]
[[is:Ferruccio Parri]]
[[it:Ferruccio Parri]]
[[la:Ferruccius Parri]]
[[nl:Ferruccio Parri]]
[[pt:Ferruccio Parri]]
[[ru:Парри, Ферруччо]]
[[uk:Ферруччо Паррі]]
13 616

edycji