Piroforyczność: Różnice pomiędzy wersjami

Dodane 11 bajtów ,  12 lat temu
uzupełnienie listy pierwiastków piroforycznych z pierwszej grupy układu okresowego pierwiastków
(uzupełnienie listy pierwiastków piroforycznych z pierwszej grupy układu okresowego pierwiastków)
Piroforyczność nie jest stałą cechą substancji, lecz zależy silnie od ich postaci fizycznej, składu powietrza (procentowa zawartość tlenu, wilgotność) oraz temperatury. Szczególnie podatne na samozapłon są [[pył]]y i [[aerozol]]e. Np. [[węgiel kamienny]] w postaci bloków nie wykazuje silnych własności piroforycznych w temperaturze pokojowej, lecz w formie pyłu może ulec samozapłonowi w temperaturze 60 °C.
 
Do pierwiastków wykazujących silne własności piroforyczne w temperaturze pokojowej należą m.in. [[metale alkaliczne]] (zwłaszcza [[potas]], [[rubid]], [[cez]] i [[frans (pierwiastek)|frans]]) a także [[fosfor biały]]. Przykładami związków piroforycznych są np. [[tetrahydroglinian litu|glinowodorek litu]] (LiAlH<sub>4</sub>), [[wodorek sodu]] (NaH), [[metylolit]] (CH<sub>3</sub>Li) i liczne [[związki metaloorganiczne]].
 
[[Kategoria:Inżynieria procesowa]]
8

edycji