Piroforyczność: Różnice pomiędzy wersjami

Dodane 357 bajtów ,  12 lat temu
piroforyczność pierwiastków wg źródeł
(uzupełnienie listy pierwiastków piroforycznych z pierwszej grupy układu okresowego pierwiastków)
(piroforyczność pierwiastków wg źródeł)
Piroforyczność nie jest stałą cechą substancji, lecz zależy silnie od ich postaci fizycznej, składu powietrza (procentowa zawartość tlenu, wilgotność) oraz temperatury. Szczególnie podatne na samozapłon są [[pył]]y i [[aerozol]]e. Np. [[węgiel kamienny]] w postaci bloków nie wykazuje silnych własności piroforycznych w temperaturze pokojowej, lecz w formie pyłu może ulec samozapłonowi w temperaturze 60 °C.
 
Do pierwiastków wykazujących silne własnościwłaściwości piroforyczne w temperaturze pokojowej należą m.in. [[metale alkalicznecez]]<ref>{{Cytuj (zwłaszczaksiążkę | nazwisko= Bielański | imię=Adam | inni= | tytuł= Chemia ogólna i nieorganiczna | data=1981 | wydawca=[[potasPWN]], | miejsce=Warszawa | isbn=83-01-02626-X | strony=534}}</ref> i [[rubidfosfor biały]],<ref>{{cytuj książkę|autor=[[cezWłodzimierz Trzebiatowski]]|tytuł=Chemia i nieorganiczna|wydawca=[[frans (pierwiastek)|fransPWN]])|miejsce=Warszawa|data=1978|strony=566-567; a577-578|wydanie=VIII}}</ref>, takżektórą [[fosforw biały]]roku 1984 zastąpiły "Podstawy chemii nieorganicznej"<ref>. Przykładami związków piroforycznych są np. [[tetrahydroglinian litu|glinowodorek litu]] (LiAlH<sub>4</sub>), [[wodorek sodu]] (NaH), [[metylolit]] (CH<sub>3</sub>Li) i liczne [[związki metaloorganiczne]].
 
{{Przypisy}}
 
[[Kategoria:Inżynieria procesowa]]