Pratt & Whitney R-4360: Różnice pomiędzy wersjami

Usunięte 124 bajty ,  11 lat temu
WP:SK, oznaczanie jako przejrzane po raz pierwszy
m (Przywrócono przedostatnią wersję, jej autor to Tomasz O.. Autor wycofanej edycji to Ohtnim.)
(WP:SK, oznaczanie jako przejrzane po raz pierwszy)
[[Plik:Wasp Major.jpg|thumb|Pratt & Whitney Wasp Major]]
'''Pratt & Whitney R-4360 Wasp Major''', [[silnik gwiazdowy]] zaprojektowany w zakładach [[Pratt & Whitney]] w końcowym okresie [[II wojna światowa|II wojny światowej]]. Był to ostatni [[silnik tłokowy]] budowany przez P&W i stanowił jednostkę napędową ostatniej generacji amerykańskich samolotów śmigłowych. Był to największy lotniczy silnik tłokowy produkowany seryjnie.
 
Miał 28 cylindrów w układzie poczwórnej gwiazdy o łącznej [[moc]]y, w zależności od wersji, od 2240 do 3200 [[wat|kW]] (3050 do 4350 [[Koń mechaniczny|KM]]). Łącznie w latach [[1944]] - [[1955]] zbudowano 18,697 silników tego typu.
 
Były stosowane do napędu ostatniej generacji samolotów z napędem śmigłowym np. [[Boeing 377 Stratocruiser]], czy rekordowej wielkości [[Łódź latająca|łodzi latającej]] [[Hughes H-4 Hercules]].
 
Były też stosowane w ostatnich samolotach bombowych z napędem tłokowym takich jak [[Boeing B-50 Superfortress|Boeing B-50 Superfortress]], czy [[Convair B-36 Peacemaker|Convair B-36]].
 
Silniki te miały wydajny system doładowania ([[turbodoładowanie]] oraz sprężarka mechaniczna drugiego stopnia) celem uzyskania właściwych charakterystyk wysokościowych silnika. Wiele wersji tego silnika miały układ odzyskujący (poprzez układ turbin) energię z gazów spalinowych celem podniesienia [[moc]]y i poprawy sprawności. Cechowały się mniejszą awaryjnością niż konkurencyjne silniki [[Wright R-3350]] Duplex-Cyclone, jednak duże koszty serwisowania tych silników sprawiły, że zostały skutecznie wyparte przez coraz wydajniejszy [[Silnik turboodrzutowy|napęd turboodrzutowy]] lub [[silnik turbośmigłowy|turbośmigłowy]].
 
==Link do zdjęcia==
http://en.wikipedia.org/wiki/File:Pratt_%26_Whitney_R-4360_Wasp_Major.jpg
 
 
Silniki te miały wydajny system doładowania ([[turbodoładowanie]] oraz sprężarka mechaniczna drugiego stopnia) celem uzyskania właściwych charakterystyk wysokościowych silnika. Wiele wersji tego silnika miały układ odzyskujący (poprzez układ turbin) energię z gazów spalinowych celem podniesienia [[moc]]y i poprawy sprawności. Cechowały się mniejszą awaryjnością niż konkurencyjne silniki [[Wright R-3350]] Duplex-Cyclone, jednak duże koszty serwisowania tych silników sprawiły, że zostały skutecznie wyparte przez coraz wydajniejszy [[Silnik turboodrzutowy|napęd turboodrzutowy]] lub [[silnik turbośmigłowy|turbośmigłowy]].
 
[[Kategoria:Silniki lotnicze]]