Ulica Józefa Łukaszewicza w Poznaniu: Różnice pomiędzy wersjami

m
brak opisu edycji
m (Popups: Zmiana linku ze strony przekierowującej Funkcjonalizm (architektura) na Styl międzynarodowy, grafika)
m
'''Ulica Józefa Łukaszewicza''' (przed [[1918]] r. i [[1935-1945]] [[Język niemiecki|niem.]] ''[[Ferdinand von Zeppelin|Ferdinand-von-Zeppelin]]-Strasse'') - znajduje się w dzielnicy [[Łazarz (Poznań)|Łazarz]] w [[Poznań|Poznaniu]]. Biegnie w linii północ-południe, od placyku u zbiegu ul. [[Ulica Antoniego Małeckiego w Poznaniu|Małeckiego]] i [[Ulica Graniczna w Poznaniu|Granicznej]], do ulicy [[Klaudyna Potocka|Klaudyny Potockiej]]. Kolejne przecznice, to Rynek Łazarski i [[Ulica Edmunda Calliera w Poznaniu|ul. Calliera]], [[Ulica Marcelego Mottego w Poznaniu|ul. Mottego]], [[Ulica Stanisława Karwowskiego w Poznaniu|ul. Karwowskiego]] i ul. [[Florian Stablewski|Floriana Stablewskiego]]. Częściowo powtarza bieg strumienia, który wraz z ul. Graniczną aż do [[1900]] r. wyznaczał styk dawnych wsi [[Wilda]] i Święty Łazarz. Pierwotnie stanowiła przedłużenie ul. Granicznej, w [[1909]] r. nadano jej nazwęimię [[język niemiecki|niem.]] Zeppelinstr. ([[język polski|pol.]] ul. [[FerdinandFerdinanda von Zeppelin|Zeppelina]]). Po [[1919]] r. nosi imię historyka [[Józef Łukaszewicz (historyk)|Józefa Łukaszewicza]].
 
Poszczególne odcinki są zróżnicowane pod względem zabudowy. Najstarsze, kilkupiętrowe [[eklektyzm (architektura)|eklektyczne]] kamienice z początku XX w. wznoszą się w początkowej części ulicy. Interesującym przykładem [[secesja (sztuka)|secesji]] jest kamienica na rogu ul. Mottego, dom własny architekta Waltera Czygana. Przy ul. Karwowskiego skupione są kameralne dwupiętrowe zabudowania dawnej Spółdzielni Urzędników Niemieckich (DBWBV) z lat 1912–1913 (projekt Josepha Leimbacha). W jednym z tych domów, pod nr 23, po [[I wojna światowa|I wojnie światowej]] przekazanych [[Uniwersytet im. Adama Mickiewicza|Uniwersytetowi Poznańskiemu]], mieszkała prof. [[Mieczysława Ruxerówna]]. Przy ul. Łukaszewicza mieszkał również prof. [[Antoni Danysz]]. Jest też kilka przykładów [[Styl międzynarodowy|funkcjonalistycznego]] budownictwa mieszkaniowego z lat 30. XX w. Z zabudowań wzniesionych po II wojnie światowej wyróżnia się gmach Szkoły Podstawowej nr 9 z lat [[1955]]–[[1958]], z fasadą dawniej wspartą na ażurowych arkadach (proj. Stefan Zieleskiewicz). Przed szkołą w [[1967]] r. odsłonięto głaz pamiątkowy patrona, dr [[Franciszek Witaszek|Franciszka Witaszka]]. Dalej znajdują się [[socrealizm|socrealistyczne]] bloki osiedla mieszkaniowego z lat 50. z malowniczymi balkonami, jak również zabudowa magazynowa.
325

edycji