Charles Dufresny: Różnice pomiędzy wersjami

Dodane 8 bajtów ,  11 lat temu
drobne redakcyjne
m (robot poprawia: en:Charles Rivière Dufresny)
(drobne redakcyjne)
'''Charles Dufresny''' lub '''du Fresny, sieur de La Riviere''' (z Fresny Pan La Riviere) lub '''Charles Riviere Dufresny''' (ur. 1648 w [[Paryż]]u, zm. 6 października 1724 w Paryżu) - francuski dramatopisarz, muzyk, wydawca i dziennikarz, projektant krajobrazowych ogrodów francuskich.
 
Podawał się za potomka Belle jardiniereJardiniere z [[Anet]] (Pięknej ogrodniczki) metresy [[Henryk IV Burbon|Henryka IV]] i stąd Charles miał mieć specjalne względy na dworze mogąc zacząć tam jako pokojowiec. Trzeba jednak zaznaczyć że był chłopcem inteligentnym, elokwentnym i dowcipnym, stale też miał nowe pomysły więc w naturalny sposób stał się ulubieńcem [[Ludwik XIV|Ludwika XIV]]. Właśnie raczej tym specyficznym właściwościom umysłu należy przypisywać różne lukratywne przywileje jakie otrzymywał. Nie dorobił się jednak większego majątku gdyż swoje dochody trwonił na liczne zachcianki i realizację ryzykownych pomysłów. Miał ich mnóstwo, ale brak mu było wytrwałości. Jeszcze od Ludwika XIV uzyskał przywilej zorganizowania manufaktury do kręcenia lodów. Dostał też przywilej na wydawanie [[Mercure de France]] i był jego redaktorem w latach 1710-1713 oraz 1721-1724. Podobno jeszcze jako pokojowiec rysował projekty ogrodów i Ludwik XIV ze względu na talent nazywał go rysownikiem królewskich ogrodów. Jednak co do talentu są pewne wątpliwości. Zachował się jeden projekt ogrodu, pierwotnie przypisywany [[André Le Nôtre|Le Nôtre’owi]] oceniany jako nieudolny i nieumiejętnie sklecony z kilku nieumiejętnie łączonych części. Faktem jest, że kilka miesięcy przed śmiercią Le Nôtre’a dostał pozwolenie przygotowania ogrodu wg swego projektu. Jego własna, samodzielna realizacja ogrodu przypadła do gustu królowi i zwiedzającym. W efekcie, wokół Paryża powstało jeszcze kilka innych, tego typu małych ogrodów. Mimowolnie Dufresny znalazł się nurcie dającym początek [[Ogród francuski#Historia i ewolucja ogrodu francuskiego|nowemu stylowi]] w ogrodnictwie.
Miał liczne długi i doszło do tego, że w pewnym momencie zabrakło mu pieniędzy na spłatę swojej praczki. Wówczas istniałafunkcjonowała instytucja więzienia z długi, chcąc go uniknąć musiał się z nią ożenić. Była drugadrugą żona Dufresny’ego a małżeństwo nie było udane – nie dość że zawarte pod przymusem to jeszcze wybranka okazała się kapryśna i wymagająca. Ta „przygoda”, stała się ogólnie znana i [[Alain-René Lesage|Lesage]] wykorzystał ją jako motyw w powieści '' Le Diable boiteux'' oraz komedii J.M. Dechampsa pt. ''Charles Riviere Dufresny, ou le marriage impromptu''. Później motyw ten był wielokrotnie powtarzany w wielu wodewilach i komediach.
Regent, [[Filip II Burbon-Orleański]] usiłował poprawić położenie Dufresny’ego darując mu 200 tys. Livrów, jednak podarunek przypadł na okres reformy pieniądza [[John Law|Lawa]] i wszystko przepadło.
Dufresny nauczony doświadczeniem miał do majątku dość filozoficzny stosunek. W ''Amusements sérieux et comiques” (1707) pisał: ''Wygnany banita przez swe pokorne podporządkowanie budzi ludzkie współczucie i szereg względów, w interesach walka jest twarda i bezlitosna, sprawiając ból jednym, sprawiamy tym samym radość innym''.
Jego nieuporządkowane życie znalazło odzwierciedlenie w twórczości literackiej. WięcejPrawdopodobnie więcej szczegółów ze swego życia Dufresny prawdopodobnie zawarł w noweli ''Amusemens sérieux et comiques'' (1699, 1707) skąd [[Montesquieu]] czerpał natchnienie do swoich [[Listy perskie|Listów perskich]].
Być może dlatego, że Dufresny nie potrafił nic zrobić porządnie do końca, w jego pisarstwie ważną rolę odgrywał jego przyjaciel [[Jean-François Regnard|Regnard]] który prawdopodobnie łączył w całość jego pomysły i wystawiał. Na tym tle doszło do nieporozumienia. Dufresny sprzedał ''Attendez-moi sous l'orme'' (przynajmniej pomysł) i gdy Regnard zrobił swoje przedstawienie ''Le Joueur” oskarżył go o kradzież pomysłu czym narobił niepotrzebnego zamieszania. W efekcie obrażony Regnard wyjechał z Paryża i otruł się w swoim zamku (fakt ten tłumaczy się to też, jako samowolne leczenie bez konsultacji z lekarzem).
 
Dufresny pisał komedie oryginalne, żywe i pełne polotu nic dziwnego że były one chętnie wystawiane przez Comédie-Italienne w Paryżu (1692-1697) oraz przez Comédie-Française (1692-1721).
Do jego komedii zaliczamy:
1855

edycji