Miejski radca budowlany: Różnice pomiędzy wersjami

m
ujednoznacznienie linku Szkoła, zmiany kosmetyczne
(nowy)
 
m (ujednoznacznienie linku Szkoła, zmiany kosmetyczne)
Zawodowi radcy miejscy pojawili się wraz z reformami samorządowymi [[Heinrich Friedrich Karl vom Stein|Steina]]. W tym czasie powołano też pierwszych radców do spraw budownictwa czy architektury. Z wykształcenia byli oni zwykle architektami albo [[inżynier budownictwa|inżynierami budownictwa]] lądowego lub wodnego. Miejscy radcy budowlani jako członkowie zarządu miasta otrzymywali często wynagrodzenie niewiele niższe od [[burmistrz]]ów i nadburmistrzów; niekiedy posiadali równolegle rangę burmistrza.
 
Zakres uprawnień i zadań miejskich radców budowlanych był niegdyś stosunkowo rozległy, jednak zmieniał się z upływem czasu i wobec przemian politycznych. Obejmował zazwyczaj nadzór nad policją budowlaną (tj. urzędem wydającym pozwolenia na budowę), planowanie urbanistyczne a także nierzadko osobiste zaangażowanie w projekty i nadzór realizacyjny komunalnych inwestycji budowlanych, takich jak [[kanalizacja]], [[wodociąg]]i, budynki [[ratusz]]y, [[szkołaSzkoła (oświata)|szkół]], [[szpital]]i, kaplic cmentarnych itp., przy czym ta ostatnia, techniczna funkcja stanowiła początkowo najważniejsze zajęcie (stąd też równolegle funkcjonujące określenie ''Stadttechniker'' - technik miejski). Od początku XX w., a zwłaszcza w okresie po [[I wojna światowa|I wojnie światowej]] punkt ciężkości przeniósł się na kierowanie rozwojem miasta poprzez organizowanie budownictwa komunalnego oraz planowanie przestrzenne (wpierw metodą planów regulacyjnych, później z wykorzystaniem planów strefowych i planów zagospodarowania przestrzennego). Z czasem urząd radcy budowlanego ewoluował w kierunku stanowiska ściśle politycznego, obsadzanego przez aktywnych działaczy różnych partii, od których nie wymaga się szczegółowej wiedzy fachowej. W końcu XX w. zadania radcy budowlanego, wobec spadku aktywności budowlanej silnie uszczuplone, łączono też z innymi (np. ze sprawami socjalnymi lub bezpieczeństwa).
 
Obecnie w większości miast niemieckich stosuje się tytuł decernenta budowlanego (''Baudezernent'') lub decernenta planistycznego (''Planungsdezernent'').
2539

edycji