Zhang Wentian: Różnice pomiędzy wersjami

Dodane 80 bajtów ,  11 lat temu
drobne redakcyjne
(drobne redakcyjne, WP:SK)
(drobne redakcyjne)
Uczestniczył w [[Długi Marsz|Długim Marszu]] w czasie którego spiskował (wspólnie z Mao Zedongiem i [[Wang Jiaxiang]]iem przeciwko Bo Gu. W [[1934]] roku zastąpił [[Mao Zedong]]a na stanowisku przewodniczącego Rady Komisarzy Ludowych<ref>Jung Chang, ''Mao'', str. 129</ref>. 5 lutego [[1935]] roku, po usunięciu [[Bo Gu]], został sekretarzem generalnym partii<ref name=Zhang />. Oficjalnie poinformowano o tym jednak dopiero miesiąc później po ugruntowaniu się władzy Mao i Zhanga<ref>Jung Chang, ''Mao'', str. 154</ref>.. Piastował to stanowisko aż do jego likwidacji w [[1945]] roku po oskarżeniach o trockizm<ref>Roger Faligot, ''Tajne służby Chin (1927-1976)'', str.136</ref>. W obawie o utratę kierownictwa partii na rzecz [[Zhang Guotao]], 7 lutego oficjalnie poparł plan Mao Zedonga aby zamiast maszerować do [[Syczuan]]u pozostać w prowincji [[Guizhou]] (pretekstem była sprowokowana przez Mao potyczka z wojskami syczuańskimi, w której zginęło ok. 4 000 żołnierzy Armii Czerwonej, co miało być przykładem na to, że wojska te są zbyt silne aby maszerować do Syczuanu)<ref>Jung Chang, ''Mao'', str. 151-153</ref>. Mianował też wtedy Mao "ogólnym dowódcą frontu", które to stanowisko specjalnie dla niego stworzył<ref>Jung Chang, ''Mao'', str. 154</ref>.
 
Od kwietnia [[1951]] do stycznia [[1955]] roku przebywał jako ambasador w ZSRR.<ref>[http://www.fmprc.gov.cn/eng/ziliao/wjrw/3607/3611/t18178.htm Chinese Embassy in Russia], fmprc.gov.cn [Dostęp 1 grudnia 2010]</ref> Po powrocie do Chin w latach [[1954]]-[[1960]] był wiceministrem spraw zagranicznych ChRL<ref name=Zhang>{{cytuj stronę| url = http://www.fmprc.gov.cn/eng/ziliao/wjrw/lrfbzjbzzl/t40498.htm | tytuł = Zhang Wentian | data dostępu = 22 stycznia 2010}}</ref>. W [[1959]] roku na konferencji w Lushanie poparł wystąpienie marszałka [[Peng Dehuai]]a, w którym krytykował on politykę [[wielki skok naprzód|wielkiego skoku]], a następnie sam wystąpił z krytyką programu gospodarczego<ref>Jonathan Fenby, ''Chiny. Upadek i narodziny wielkiej potęgi.'', str. 558-559</ref>. Na sierpniowym plenum tego samego roku Zhang otrzymał od Mao list wzywający go do złożenia szczerej samokrytyki, oraz został pozbawiony funkcji wiceministra spraw zagranicznych. Jednak jego pozycja partyjna nie została jeszcze naruszona<ref>Jonathan Fenby, ''Chiny. Upadek i narodziny wielkiej potęgi.'', str. 561</ref>. W czasie [[rewolucja kulturalna|rewolucji kulturalnej]] poddany represjom. Wraz z Peng Dehuaiem byli wyprowadzani na podwyższenia, gdzie byli kopani, okładani pięściami i fotografowani w pokłonie hańby<ref>Jonathan Fenby, ''Chiny. Upadek i narodziny wielkiej potęgi.'', str. 608</ref>. Zesłano go do [[Wuxi]] w prowincji [[Jiangsu]], gdzie zmarł<ref name=Zhang />.
 
W sierpniu [[1978]] roku został pośmiertnie zrehabilitowany<ref name=Zhang />.