Powstanie Żółtych Turbanów: Różnice pomiędzy wersjami

m
→‎Powstanie: drobne redakcyjne
m (r2.5.2) (robot poprawia: ca:Rebel·lió dels Turbants Grocs; zmiany kosmetyczne)
m (→‎Powstanie: drobne redakcyjne)
W roku [[184]] doszło do wylewu [[Huang He]], co dało buntownikom bezpośredni pretekst do wystąpienia przeciwko władzy. Powstanie wybuchło w tym samym roku w zachodniej części prowincji [[Shandong]]. Głównym dowódcą powstańców był [[Zhang Jiao]], charyzmatyczny uzdrowiciel, który zdołał zgromadzić wokół siebie kilkaset tysięcy chłopów. Powstanie było starannie przygotowane i walki szybko rozszerzyły się na cały Shandong, [[Hebei]] i [[Henan]].
 
Powstańcy nie mieli sprecyzowanych celów politycznych. Oddawali cześć bóstwu Huanglao, będącemu syntezą cesarza [[Huangdi]] i twórcy taoizmu [[Laozi]]. Przywódcy powstania głosili nadejście złotego okresu, w którym zapanuje pokój, powszechna równość i wspólnota dóbr. Z tego powodu po stronie powstaniapowstańców nie opowiedzieli się, mimo iżprześladowani wówczas prześladowani przez władzę, [[konfucjanizm|konfucjaniści]], co przesądziło o upadku powstania.
 
Początkowo powstańcom udało odnieść się znaczne sukcesy, opanowując dużą część obszarów między rzekami [[Jangcy]] i [[Huang He]], jednak na skutek braku szerszego poparcia konfucjanistycznego społeczeństwa i zdecydowanej kontrofensywie wojsk cesarskich, wspartych przez lokalne milicje właścicieli ziemskich, w [[189]] udało się rozbić główne siły powstańcze.
210

edycji