Huneryk: Różnice pomiędzy wersjami

Dodane 153 bajty ,  10 lat temu
m
sekcje, poprawa linków
m (robot poprawia: hu:Hunerich vandál király)
m (sekcje, poprawa linków)
'''Huneryk''' (ur. ok. 420/430, zm. w [[484]]) – drugi władca [[Wandalowie|państwa Wandalów]] w [[Afryka|Afryce]], panował w latach [[477]] - [[484]], najstarszy syn [[Genzeryk]]a. Za panowania Huneryka Wandalowie zaprzestali pirackich rajdów na wybrzeża śródziemnomorskie, z których byli znani za czasów ojca króla. Zamiast tego, władca skupił się na stosunkach wewnętrznych, w tym na polityce religijnej.
 
== Polityka religijna ==
Za panowania Huneryka Wandalowie zaprzestali pirackich rajdów na wybrzeża śródziemnomorskie, z których byli znani za czasów ojca króla. Zamiast tego, władca skupił się na stosunkach wewnętrznych, w tym na polityce religijnej.
Początek panowania Huneryka zapowiadał odprężenie w stosunkach z [[katolicyzm|katolicką]] większością wyznaniową. Pod koniec 481 roku wyznający [[arianizm]] władca zgodził się, pod naciskiem [[cesarstwo wschodniorzymskie|cesarza wschodniorzymskiego]], na obsadzenie wakującego od [[440]] roku katolickiego biskupstwa [[Kartagina|Kartaginy]]. Kolejne lata przyniosły jednak serię kroków skierowanych przeciwko katolikom. Biskupi i duchowieństwo skazywani byli na roboty, kościoły były zamykane i nie pozwalano obsadzać zwolnionych urzędów kościelnych. [[7 lutego]] 484 roku Huneryk nakazał zamknięcie wszystkich kościołów katolickich w państwie.
 
== Żony Huneryka ==
Początek panowania Huneryka zapowiadał odprężenie w stosunkach z [[katolicyzm|katolicką]] większością wyznaniową. Pod koniec 481 roku wyznający [[arianizm]] władca zgodził się, pod naciskiem cesarza wschodniorzymskiego, na obsadzenie wakującego od 440 roku katolickiego biskupstwa Kartaginy.
Huneryk był dwukrotnie żonaty. Po raz pierwszy z nieznaną z imienia księżniczką [[Wizygoci|wizygocką]]. Małżeństwo zostało rozwiązane przez jego ojca, króla Genzeryka, prawdopodobnie w czasie gdy Huneryk przebywał jako zakładnik w [[Rzym]]ie. Była żona została okaleczona i odesłana do ojca, króla Wizygotów. Przypuszczalnym powodem rozwiązania pierwszego małżeństwa Huneryka była obietnica ślubu z córką cesarza zachodniorzymskiego [[Walentynian III|Walentyniana III]] [[Eudoksja|Eudoksją]]. Walentynian nie wywiązał się obietnicy. Dwa miesiące po jego śmierci w marcu [[455]] Genzeryk najechał i zdobył [[Zdobycie Rzymu przez Wandalów|zdobył Rzym]]. Wśród wywiezionych z miasta łupów znalazła się przyrzeczona Hunerykowi Eudoksja, co umożliwiło zawarcie małżeństwa. W [[472]] roku, w nieznanych bliżej okolicznościach Eudoksja opuściła męża i osiadła w [[Jerozolima|Jerozolimie]] jako mniszka, pod opieką cesarza wschodniorzymskiego.
 
Kolejne lata przyniosły jednak serię kroków skierowanych przeciwko katolikom. Biskupi i duchowieństwo skazywani byli na roboty, kościoły były zamykane i nie pozwalano obsadzać zwolnionych urzędów kościelnych. 7 lutego 484 roku Huneryk nakazał zamknięcie wszystkich kościołów katolickich w państwie.
 
Huneryk był dwukrotnie żonaty. Po raz pierwszy z nieznaną z imienia księżniczką [[Wizygoci|wizygocką]]. Małżeństwo zostało rozwiązane przez jego ojca, króla Genzeryka, prawdopodobnie w czasie gdy Huneryk przebywał jako zakładnik w Rzymie. Była żona została okaleczona i odesłana do ojca, króla Wizygotów.
 
Przypuszczalnym powodem rozwiązania pierwszego małżeństwa Huneryka była obietnica ślubu z córką cesarza zachodniorzymskiego [[Walentynian III|Walentyniana III]] [[Eudoksja|Eudoksją]]. Walentynian nie wywiązał się obietnicy. Dwa miesiące po jego śmierci w marcu 455 Genzeryk najechał i zdobył [[Zdobycie Rzymu przez Wandalów|Rzym]]. Wśród wywiezionych z miasta łupów znalazła się przyrzeczona Hunerykowi Eudoksja, co umożliwiło zawarcie małżeństwa.
 
W 472 roku, w nieznanych bliżej okolicznościach Eudoksja opuściła męża i osiadła w Jerozolimie jako mniszka, pod opieką cesarza wschodniorzymskiego.
 
== Następcy ==
Z Eudoksją miał Huneryk kilku synów. Najstarszy z nich, [[Hilderyk]], był upatrywany przez ojca na następcę. Było to jednak sprzeczne z ustanowioną przez Genzeryka zasadą [[seniorat]]u<ref>{{cytuj książkę |nazwisko= Praca zbiorowa|imię= |autor link= |inni= |tytuł= Oxford - Wielka Historia Świata. Średniowiecze. Wędrówka ludów - Merowingowie|wydanie= |tom= 15|wydawca= Polskie Media Amer.Com|miejsce= Poznań|data= |rok= 2006|isbn= 83-7425-025-9|strony= 222-223}}</ref>, zgodnie z którą panować miał każdorazowo najstarszy członek jego rodu. Aby zabezpieczyć sukcesję Hilderyka, Huneryk doprowadził do skazania na śmierć lub wygnanie swojego młodszego brata Teodoryka, jego żony i syna oraz swojego bratanka Godakisa, syna Gentona. Posunięcia te okazały się nieskuteczne, Hildaryk faktycznie odziedziczył tron, ale poprzedziło go dwóch braci wyżej wspomnianego Godakisa, [[Guntamund]] i [[Trasamund]].
 
== Śmierć ==
Huneryk zmarł w [[23 grudnia]] 484 roku na ciężką, trudną do zidentyfikowania chorobę.
 
{{władca|