I wojna opiumowa: Różnice pomiędzy wersjami

Usunięte 138 bajtów ,  10 lat temu
m
WP:SK, drobne redakcyjne, drobne merytoryczne
(infobox, drobne merytoryczne)
m (WP:SK, drobne redakcyjne, drobne merytoryczne)
|epoka = nowożytność
|nazwa = I wojna opiumowa
|konflikt = [[Wojnywojny opiumowe]]
|grafika = Juncosob bom.jpg
|opis = Żelazna fregata HEIC 'Nemesis', pod dowództwem W. H. Halla, wraz z łodziami z okrętów 'Sulphur', 'Calliope', 'Larne' i 'Starling' niszczy chińskie dżonki w Zatoce Ansona, 7 stycznia 1841. Było to jedno z pierwszych starć w Pierwszej wojnie opiumowej w Chinach.
|data = [[18 marca]] [[1839]] - [[29 sierpnia]] [[1842]]
|miejsce = [[Chińska Republika Ludowa|Chiny]]
|wynik = Zwycięstwozwycięstwo Brytyjczyków,<br />[[Traktattraktat nankiński]]
|przyczyna =
|terytorium = [[Azja]]
|strona1 = {{FlagaPaństwo|GBR|1801}} [[Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii|Wielka Brytania]]<br />* [[Plik:Flag of the British East India Company (1801).svg|22px]] [[Brytyjska Kompania Wschodnioindyjska]]
|strona2 = [[Dynastia Qing]]
|dowódca1 = [[Charles Elliot]]<br />[[George Elliot (1784–1863)|George Elliot]]<br />[[James Bremer]]<br />[[Hugh Gough, 1. wicehrabia Gough|Hugh Gough]]<br />[[Henry Pottinger]]<br />[[Sir William Parker, 1. Baron Shenstone|William Parker]]
|dowódca2 = [[Daoguang]]<br />[[Lin Zexu]]<br />[[Guan Tianpei]]†
|siły1 = 19 000 żołnierzy
|siły2 = nieznane
|straty1 = 69 zabitych<br />451 rannych
|straty2 = 18 000 - 20 000 zabitych, rannych, zaginionych lub pojmanych
}}
'''Pierwsza wojna opiumowa''' znana także jako '''I wojna chińsko-brytyjska''' (1839-421842) została rozegrana między [[Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii|ZjednoczonymWielką Króleswem Wielkiej Brytanii i IrlandiiBrytanią]] a chińską [[Dynastia Qing|Dynastiądynastią Qing]].
 
Na początku [[XIX wiek]]u panujący w [[Chiny|Chinach]] [[Mandżurowie]] ([[dynastia Qing]]), kierując się własnymi zyskami, ograniczyli handel z zagranicą do kilku monopolistycznych organizacji kupieckich, znajdujących się pod ich nadzorem. Protestowali przeciwko temu kupcy [[Europa|europejscy]], zwłaszcza [[Wielka Brytania|brytyjscy]] i [[Francja|francuscy]], którzy działali w ramach ekspansywnych [[Brytyjska Kompania Wschodnioindyjska|Kompanii Wschodnioindyjskich]]. Proponowali oni przede wszystkim otwarcie wielkiego chińskiego rynku zbytu dla swych towarów. Kupując w dużych ilościach [[herbata|herbatę]], [[jedwab]], [[ryż]] i wytwory rzemiosła, musieli płacić za te towary srebrem, z braku zgody na wwóz do Chin własnych towarów. Dla zrównoważenia więc bilansu płatniczego, kupcy angielscy zaczęli do Chin dostarczać w dużych ilościach [[opium]] z upraw w [[Indie Brytyjskie|Indiach Brytyjskich]]. Palenie opium bardzo się w Chinach rozpowszechniło, mimo szkodliwego jego działania na zdrowie palących, a handel nim przybrał formę [[przemyt|kontrabandy]].
 
Na polecenie cesarza [[Daoguang]]a, jego specjalny wysłannik w [[Kanton (Chiny)|Kantonie]], [[Lin Zexu]], nakazał blokadę faktorii angielskich i zniszczył 20 000 skrzyń z zarekwirowanym opium, zmieszawszy je z wapnem, solą i wodą i w tej postaci spuściwszy do morza; niszczenie narkotyku trwało 22 dni. Rząd W. Brytanii uznał to za pretekst do wszczęcia karnej wojny (1839-42) przeciwko Chinom. Eskadra okrętów brytyjskich zaatakowała Kanton, a oddziały desantowe piechoty zajęły ten port, później także szereg innych miast przybrzeżnych, łącznie z [[Szanghaj]]em. Rząd Qingów musiał skapitulować, gdyż Brytyjczycy dysponowali znacznie nowocześniejszym uzbrojeniem, któremu Chińczycy nie potrafili się przeciwstawić.
63 165

edycji