Heinrich von Plauen: Różnice pomiędzy wersjami

Dodane 307 bajtów ,  10 lat temu
dodanie informacji o polskiej niewoli
(WP:SK, drobne redakcyjne)
(dodanie informacji o polskiej niewoli)
Pochodził ze znanego rodu rycerskiego, zasłużonego dla [[zakon krzyżacki|zakonu krzyżackiego]]. Do Prus przybył ok. [[1390]] roku w charakterze gościa zakonu, później został jego pełnoprawnym członkiem.
 
Początkowo nie pełnił żadnych ważniejszych urzędów i dopiero w [[1402]] mianowano go [[komtur]]em [[Nieszawa|Nieszawy]]. W [[1407]] r. został komturem [[Świecie|Świecia]]. PlauenW nieczasie brałwojny udziałupolsko-krzyżackiej w1409-1411, [[bitwa27 pod Grunwaldem|bitwie pod Grunwaldem]]sierpnia [[15 lipca1409]] [[1410]] r. Naw wieśćczasie owypadu klęscepolskiej zakonuzałogi natychmiastzamku pospieszyłw ze[[Bydgoszcz|Bydgoszczy]] swym hufcem dopod [[MalborkŚwiecie]]a przewidując, że tam właśniePlauen skierujądostał się oddziałydo polsko-litewskieniewoli. DotarłWkrótce napotem czasdążące ipod to[[Bydgoszcz]] woddziały dużejkrzyżackie mierzeuwolniły dziękikomtura, energiczneja postawietamtejszy vonzamek Plauenaobległy Krzyżacy zawdzięczają ocalenie swojeji stolicyzdobyły.
Plauen nie brał udziału w [[bitwa pod Grunwaldem|bitwie pod Grunwaldem]] [[15 lipca]] [[1410]] r. Na wieść o klęsce zakonu natychmiast pospieszył ze swym hufcem do [[Malbork]]a przewidując, że tam właśnie skierują się oddziały polsko-litewskie. Dotarł na czas i to w dużej mierze dzięki energicznej postawie von Plauena Krzyżacy zawdzięczają ocalenie swojej stolicy.
 
Za zasługi podczas obrony zamku malborskiego kapituła zakonna obrała Heinricha von Plauena wielkim mistrzem w [[1410]], pomijając innych hierarchów zakonnych, sprawujących ważniejsze funkcje m.in. [[Werner von Tettingen|Wernera von Tettingena]], wielkiego szpitalnika i komtura elbląskiego, który uratował się z rzezi grunwaldzkiej. W [[1411]] wielki mistrz odniósł sukces dyplomatyczny, zawierając z Polską tzw. [[pokój toruński 1411|I pokój toruński]] na bardzo korzystnych dla zakonu warunkach. Jednocześnie, mimo osłabienia po klęsce grunwaldzkiej, rozpoczął aktywne przygotowania do wojny odwetowej z południowym sąsiadem.
Anonimowy użytkownik