Jednoróg (działo): Różnice pomiędzy wersjami

Dodane 963 bajty ,  11 lat temu
drobne merytoryczne
[wersja przejrzana][wersja przejrzana]
m (drobne merytoryczne)
(drobne merytoryczne)
 
[[Plik:Fotothek df tg 0006841 Kriegskunde ^ Artillerie ^ Geschütz.jpg|thumb|Przekrój haubicy, widoczna mniejsza komora prochowa]]
Ówczesna artyleria dzieliła się na strzelające głównie pełnymi pociskami [[armata|armaty]] i haubice, o krótszej lufie, większym kącie podniesienia, i zwężonej komorze prochowej, strzelające także [[Granat (broń)|granatami]]<ref name="kinard">{{cytuj książkę|nazwisko=Kinard|imię=Jeff |tytuł=An Illustrated History of Its Impact|wydawca=ABC-CLIO|miejsce=Oxford|data=2007|strony=112 i 159|isbn=978-1851095568}}</ref>. Mniejsza ilość prochu zapewniała mniejsze siły działające na wystrzeliwaneskorupy z nich [[Granat (broń))|granaty]]granatów, które w armatach często ulegały zniszczeniu.
 
Jednorogi były typem pośrednim między armatą i haubicą (rodzajem wczesnej [[Haubicoarmata|haubicoarmaty]]), o mniej stromej [[Tor ruchu|trajektorii]] pocisku, co dawało większy zasięg<ref name="kinard" />. Od haubic jednorogi różniły się:
Od haubic jednorogi różniły się:
* stożkowastożkową [[komora nabojowa]]prochową, którego podstawa równała się średnicy [[Kaliber broni|kalibru]] lufy
* dłuższadłuższą [[lufa|lufą]] od ówczesnych haubic.
 
Zastosowanie powyższych rozwiązań pozwoliło na stosowanie [[kartacz (pocisk)|kartaczy]], kul pełnych, naboi scalonych, jak i granatów typowych dla haubic. Użyte po raz pierwszy przez [[Imperium Rosyjskie|Rosję]] w czasie [[wojna siedmioletnia|wojny siedmioletniej]] stosowane były aż do połowy XIX wieku. Wykorzystywane także w artylerii [[Imperium osmańskie|Turcji]], [[Królestwo Prus|Prus]] i [[Królestwo Kongresowe|Królestwa Polskiego]].
 
W okresie napoleońskim armia rosyjska używała 2-, 10- i 18-funtowych jednorogów. Cztery 10-funtowe jednorogi (oraz cztery lekkie i cztery średnie armaty 6-funtowe) wchodziły w skład [[kompania|kompanii]] [[Artyleria lekka|artylerii lekkiej]], podczas gdy cztery lekkie i cztery ciężkie armaty 12-funtowe oraz cztery 18- i dwa 2-funtowe jednorogi składały się na kompanię [[Artyleria ciężka|artylerii ciężkiej]]. [[Artyleria konna]] posiadała 6 lekkich sześciofuntówek i 6 jednorógów 10-funtowych na kompanię<ref>{{cytuj książkę|nazwisko=Kiley|imię=Kevin |tytuł=Artillery of the Napoleonic Wars|wydawca=Greenhill Books|miejsce=Londyn|data=2006|strony=157|isbn=978-1853675836}}</ref>.
 
Nazwa wywodzi się od uchwytów do przenoszenia lufy, czyli delfinów, wykonywanych w kształcie [[jednorożec|jednorożców]]<ref name="kinard" />. Kształt ten zainspirowany był najprawdopodobniej herbem [[Jednorożec]] konstruktora – generała Szuwałowa.
Nazwa powstała najprawdopodobniej od herbu [[Jednorożec]] konstruktora – generała Szuwałowa, umieszczanego na dziale w formie uchwytów do przenoszenia.
 
== Zobacz też ==