Mechanizm zasilający: Różnice pomiędzy wersjami

Usunięte 62 bajty ,  16 lat temu
m
Mechanizmy zasilające dzielą się:
#ze względu na sposób działania:
#*mechanizmy stałonapięciowe (''negatywne'')– podają odcinki osnowy o różnej długości zależnej od grubości [[wątek tkacki|wątku]]. Dzięki temu napięcie wwstępne osnowieosnowy utrzymuje się na stałym poziomie w całym procesie tkania. OdległościStosowane międzydo osiamiprodukcji wątkówtkanin, w zróżnicowane.których Stosowaneużyto do produkcji tkaninwątku gdziez zastosowany[[przędza|przędzy]] wąteko jestdużym bardzozróznicowaniu nierównomiernygrubości.
#*mechanizmy stałoodcinkowe (''pozytywne'')– podają odcinki osnowy o stałej długości niezależnie od grubości wątku. Napięcie wwstępne osnowieosnowy zmienia się i przy cienkich odcinkach wątku, napięcie osnowy maleje, a przy grubszych odcinkach napięcie wzrasta. Odległości między osiami wątków są stałe, Stosowane w produkcji tkanin, w których wątek wykonany z przędz nitkowanych, wykazuje dużą równomierność.
#ze względu na konstrukcję
#*hamulce osnowowe – proste urządzenia wytwarzające odpowiednie napięcie w nitkach osnowy w sposób bierny. To grubość wątku decyduje o długości podawanego odcinka osnowy. W przypadku braku wątku w przesmyku osnowa nie jest podawana (teoretycznie). Istotną wadą hamulców jest wzrastające napięcie w osnowie w miarę jak średnica nawoju osnowowego maleje. Zmusza to obsługę do okresowej korekty siły hamowania. Istnieją też konstrukcje kontrolujące średnicę nawoju i samoczynnie korygujące siłę hamowania, tzw hamulce kompensacyjne lub różnicowe. Hamulce należą do grupy mechanizmów stałonapięciowych.