Czesław Kaczmarek: Różnice pomiędzy wersjami

Dodane 2208 bajtów ,  10 lat temu
→‎Dalsza działalność: drobne merytoryczne
(→‎Okres powojenny: cytaty z Kaczmarka zbędne?)
(→‎Dalsza działalność: drobne merytoryczne)
 
=== Dalsza działalność ===
Na mocy postanowienia Naczelnej Prokuratury Wojskowej, został [[10 lutego]] [[1955]], ze względów zdrowotnych został, zwolniony z odbywania kary i powrócił do diecezji kieleckiej. [[20 marca]] [[1957]], za cenę porozumienia rządu z Kościołem, został oczyszczony z zarzutów szpiegostwa i faszyzacji, zaś karę za pozostałe przestępstwa uznano za odbytą.
 
W [[1958]] przeprowadził [[synod diecezjalny,]]. W tym okresie dokonał reorganizacji administracyjnej diecezji, wspierał zgromadzenia zakonne.
 
[[9 czerwca]] [[1959]] rząd PRL zażądał od episkopatu usunięcia Kaczmarka z zajmowanego stanowiska, co spotkało się z odmową (Episkopat uznał się za niekompetentny). Papież, zainteresowany walką z komunizmem i w trosce o własny prestiż, naleganiom tym kategorycznie odmówił<ref>{{cytuj książkę |nazwisko=Świderski |imię=ks. dr Leonard |tytuł=Oglądały Oczy Moje |rok=2001 |miejsce=Rzgów |isbn = 83-916438-0-8 |strony = 230|cytat = 9 czerwca 1959 r. rząd PRL zażąda od episkopatu, by usunął ks. Kaczmarka z jego kościelnej placówki. "Bohater i męczennik" przekroczył dopuszczalną miarę. Episkopat umywa ręce oświadczając, że nie jest w jego kompetencji usuwać biskupa. Wskazuje na Rzym. Warszawa odpowiada, że nie istnieje dla niej jakakolwiek władza kościelna poza Polską.<br />Kaczmarek porusza niebo i ziemię. Spowodowana przezeń publikacja w "Le Monde" pogarsza jednak tylko całą rzecz, zaś najoczywiściej czysto tylko prestiżowa postawa Rzymu budzi zrozumiałe zdziwienie i... coś więcej.}}</ref>. [[Tadeusz Mazowiecki]] krytykując postawę biskupa Kaczmarka pisał: {{Szablon:Cytat box|cytat = ''Wychowanie nacechowane podejrzliwością i wrogością wobec postępu społecznego, atmosferą środowiska społecznego rozniecającą lub choćby tylko podtrzymującą bezwzględną wrogość wobec osiągnięć społecznych Polski Ludowej, wpływy polityczne przychodzące z zewnątrz i wyrosła na tym wszystkim błędna postawa polityczna ks. bp. Kaczmarka, która doprowadziła go do kolizji z prawem - oto sumarycznie ujęte przyczyny działalności przestępczej oskarżonych. Doprowadziły one do czynów skierowanych przeciwko interesom własnego narodu. Doprowadziły ks. bp. Kaczmarka do działalności wrogiej wobec interesu narodowego i postępu społecznego w okresie przedwojennym, okupacyjnym i w Polsce Ludowej. Doprowadziły w szczególności nie tylko do postawy przeciwnej nowej rzeczywistości naszego kraju, nie tylko do podrywania zaufania w trwałość władzy ludowej i nowych stosunków społecznych w Polsce, ale i do uwikłania się we współpracę z ośrodkami wywiadu amerykańskiego, które pragnęłyby posługiwać się przedstawicielami duchowieństwa, jako narzędziem realizacji swych wrogich Polsce planów''|źródło = [[Tadeusz Mazowiecki]], Tygodnik Katolicki nr 5 z dnia 27. 09. 1953&nbsp;r.}}
9 czerwca 1959 rząd PRL zażądał od episkopatu usunięcia Kaczmarka z zajmowanego stanowiska, co spotkało się z odmową (episkopat uznał się za niekompetentny). Również papież tym naleganiom kategorycznie odmówił.
 
=== Choroba i śmierć ===