Przeminęło z wiatrem (powieść): Różnice pomiędzy wersjami

ort., polskie znaki, int.
(ort., polskie znaki, int.)
Scarlett, po swoim ojcu Geraldzie,odziedziczyła twardy, irlandzki charakter, lecz jej ideałem kobiety jest jej matka, Ellen O'Hara. Przez cały czas walczy z samą sobą, by stać się miłą, łagodną i zdolną do każdych poświęceń damą. Prawie nigdy jednak nie udaje jej się to, wciąż działa wbrew wychowaniu Ellen. Wie, że matka nie byłaby z niej dumna, gdyby tylko wiedziała o przewinieniach najstarszej córki (Scarlett miała również dwie młodsze siostry; Sue Elen i Karinę).
 
Z pozoru urocza Scarlett potrafi omotać naiwnych mężczyzn. Pierwszym jej mężem jest KarolCharles Hamilton, brat Melanii. Nigdy nie zwróciłaby uwagi na "wstrętną babę, zrobioną z syna żołnierza", gdyby nie fakt, że jest na barbakoibarbecue, na której Ashley i Melania ogłaszają swe zaręczyny. Scarlett, bardzo nieszczęśliwa z tego powodu, flirtuje ze wszystkimi mężczyznami obecnymi na przyjęciu. KarolCharles ją denerwuje, Scarlett uważa, że wygląda jak ciele idące na rzeź. Wieczorem Scarlett wyznaje swoją miłość Ashleyowi, a potem nazywa go tchórzem i wymierza mu siarczysty policzek. Po jego wyjściu tłucze wazonik. Okazuje siesię, że świadkiem ich rozmowy był Rett Butler, charlestończyk o czerwonych ustach. Scarlett bardzo się na niego rozzłościła. Wracając do pokoju usłyszała, jak Honey Wilkes, siostra Ashleya, ją obgaduje. Gdy Melania stanęła w jej obronie z dobroci serca, Scarlett pomyślała, że przyszła żona Ashleya pewnie zrobiła to z celów egoistycznych - by wszyscy myśleli, że jest bardzo miła. Po dwóch tygodniach KarolCharles zostaje mężem Scarlett, niestety z zemsty. Następnego dnia odbywa się wesele Ashleya i Melanii. Scarlett jest załamana. Pani Hamilton szybko zostaje wdową, gdyż brat Melanii ruszył na wojnę ,ale wcześniej rodzi mu syna, którego nie zdążył zobaczyć - Wade'a Hamptona Hamiltona. Nieszczególnie przejęta jest śmiercią KarolaCharlesa , wręcz przeciwnie - denerwuje ją żałoba, ponieważ w tym okresie nie może nosić kolorowych sukien i bawić się.
 
Scarlett nie przejmuje się opinią publiczną. Przed wojną sąsiedzi plotkowali, że jest kokietką, w czasie oblężenia założyła własny biznes i co gorsza bogaciła się na nim, co było wręcz niedopuszczalne moralnie dla dobrych, zubożałych przez wojnę rodzin. Kolejne małżeństwo zawiera ze starym Frankiem Kennedym, wielbicielem młodszej siostry Scarlett, Zueli. Bohaterka odbija siostrze Franka, gdyż potrzebuje 300 dolarów dla utrzymania rodzinnej plantacji Tary. Zdominowany przez despotkę pan Kennedy pozwala jej na robienie wszystkiego, czego zechce, nawet na wtrącanie się w prowadzenie jego sklepu. Scarlett rodzi mu córeczkę o imieniu Ella Lorena. Niedługo później Frank umiera, w opinii publicznej właśnie przez Scarlett, która została zaatakowana przez Murzyna i Jankesa podczas samotnej jazdy przez niebezpieczną okolicę - Shantytown. Frank, należący do [[Ku Klux Klan]]u wraz z resztą członków grupy pojechał zemścić się na mężczyznach. Akcja udała siesię jedynie połowicznie. Na członków klanu czyha jankeska zasadzka, w którą wpadają Frank oraz Tomasz Wellburn, mąż Fanny Elsing.
 
Podczas kilku lat opisanych w powieści mniej lub bardziej uczestniczy w nich bogaty kapitan Rhett Butler, cieszący się najgorszą z możliwych opinii w ówczesnych czasach, z powodu pewnego skandalu z, jak potem to określił, pewną panną "gęsią". Tak jak Scarlett, nie uważa Konfederacji za sprawy szczególnie ważnej i tak jak ona bogaci się na wojnie.
 
Wydaje się, że mężczyzną jej życia jest właśnie on. Świetnie siesię rozumieją, biorą ślub i rodzi im się córeczka Bonnie Blue - obdarzona tym imieniem przez Melanię, pierwotnie córeczka RhettaRetta i Scarlett miała nazywać się Eugenia Wiktoria. RhettRett rozpieszczał córeczkę. Kupił jej nawet kucyka, którym skakała przez płotek. Bonnie poprosiła o podwyższenie poprzeczki. RhettRett w końcu uległ jej namowom. Gdy Scarlett czesała się, Bonnie powiedziała "Mamusiu, patrz, jak skaczę". Na te słowa matka przeraziła się, bo mignął jej w pamięci obraz Geralda O'Hary, który mówił podobne słowa do Ellen. Scarlett oskarża męża o zabicie własnego dziecka. RhettRett początkowo nie chce się zgodzić na pochowanie dziecka, ponieważ uważał, że w grobie jest za ciemno, a Bonnie bała się ciemności. Melania zaszła w ciążę po raz drugi, mimo że lekarze ją ostrzegali, że może umrzeć. Melania na łożu śmierci uzmysławia Scarlett, że RhettRett ją bardzo kochał. Pani Butler uświadomiła sobie, że nigdy nie kochała Ashleya, że kochała złudzenie sprzed lat. Jest już jednak za późno. Powieść kończy się odejściem Butlera. Wtedy, po kwestii ''Jutro się zastanowię co zrobić, żeby go odzyskać'' padają słowa, które weszły do historii literatury i filmu: ''W końcu jutro też jest dzień''.
 
== Kontynuacje ==
34

edycje