Legia Nadwiślańska: Różnice pomiędzy wersjami

drobne techniczne
(drobne techniczne)
'''Legia Nadwiślańska''' – polska jednostka powstała 31 marca 1808 roku w wyniku przemianowania tworzonej od wiosny 1807 roku na mocy dekretu [[Napoleon Bonaparte|Napoleona]] [[Legia Polsko-Włoska|Legii Polsko-Włoskiej]] w związku z jej przejściem na żołd francuski w [[królestwo Westfalii|królestwie Westfalii]]. Istniała do 18 czerwca 1813<ref name="gemb"></ref>.
 
Początkowo liczyła 5467 żołnierzy, a jej pierwszym dowódcą był generał [[Józef Grabiński]], a od 7 czerwca 1808 płk [[Józef Chłopicki]]<ref name="gemb">''Rodowody pułków polskich i oddziałów równorzędnych...'' str. 49</ref>. W przeciwieństwie do [[szwoleżerowie|szwoleżerszwoleżerów]]ów była to formacja z zasady chłopska, a stanowiska oficerskie zajmowała tu zazwyczaj drobna szlachta.
 
Na podstawie umowy zawartej 10 maja 1808 między rządem [[Księstwo Warszawskie|Księstwa Warszawskiego]] a rządem [[I Cesarstwo Francuskie|francuskim]], Księstwo zobowiązało się do zapewnienia stałego dopływu rekruta do Legii. Legia zorganizowana pod osobistym nadzorem Napoleona w [[Bajonna|Bajonnie]] składała się z 3trzech [[pułk]]ów piechoty (około 5000 żołnierzy) oraz z dowodzonego przez [[Jan Konopka|Jana Konopkę]] pułku [[lansjerzy|lansjerlansjerów]]ów.
 
Legioniści Nadwiślańscy nosili ciemnoniebieskie kurtki i białe [[spodnie]], a pułki różniły się jedynie kolorem kołnierzy, rabatów i wyłogów. Każdy pułk składał się z 2 batalionów - po 6 kompanii - przy czym pierwsza kompania była [[grenadier]]ska, a ostatnia woltyżerska. [[Grenadier]]zyGrenadierzy odróżniali się czerwonymi [[naramiennik|epoletepoletami]]ami i czerwoną kitą na [[czako]], a [[woltyżer|woltyżerowie]] żółtym kolorem sznurów, kity i epoletów.
 
== Walki w Hiszpanii ==
216 054

edycje