Elektrofil: Różnice pomiędzy wersjami

Usunięte 625 bajtów ,  10 lat temu
drobne redakcyjne, wikizacja, źródła/przypisy
(szablon {{WEdycji}})
(drobne redakcyjne, wikizacja, źródła/przypisy)
'''Czynnik elektrofilowy''' ('''elektrofil''') – [[kation|jon dodatni]] lub [[cząsteczka]] z [[luka elektronowa|luką elektronową]], pełniąca funkcję [[akceptor|akceptora elektronów]] podczas [[reakcja chemiczna|reakcji]] [[substytucja elektrofilowa|substytucji elektrofilowej]]. Przykładowymi czynnikami elektrofilowymi są: [[wodór|H]]<sup>+</sup>, [[chlor|Cl]]<sup>+</sup>, [[brom|Br]]<sup>+</sup>, R<sup>+</sup> (R - [[grupa alkilowa]]), [[tlenek azotu(IV)|NO<sub>2</sub>]]<sup>+</sup>.
{{WEdycji|BroviPL}}
'''Elektrofil''' – to [[cząsteczka]] lub [[grupa funkcyjna|grupa]] która, jak sama nazwa wskazuje, "lubi" [[elektron]]y, czyli sama posiada ich niedomiar i w odpowiednich warunkach jest w stanie je przyjąć, czyli być ich akceptorem.
 
== Bibliografia ==
Elektrofilami są wszystkie [[kwasy]], zarówno te zgodne z definicją Brønsteda, jak i te zgodne z definicją Lewisa. Oprócz tego mogą to być jednak cząsteczki, które nie wykazują żadnych kwasowych własności, lecz tylko mają "zwykły" deficyt elektronów – pojęcie elektrofila jest więc szersze od pojęcia kwasu.
{{Bibliografia |
* {{cytuj książkę |autor=Romuald Hassa |autor2=Janusz Mrzigod |autor3=Janusz Nowakowski (red.) |tytuł=Podręczny słownik chemiczny |wydanie=I |wydawca=[[Videograf II]] |miejsce=Katowice |rok=2002 |isbn=83-71-83-240-0}}
}}
 
== Zobacz też ==
W odróżnieniu od kwasów, które można uszeregować wg ich "mocy", elektrofile dzieli się raczej na "twarde" i "miękkie".
* [[nukleofil]]
 
Zobacz też: [[kwasy]], [[nukleofil]], [[substytucja elektrofilowa]], [[substytucja nukleofilowa]],* [[Wikipedia:Skarbnica Wikipedii/Przegląd zagadnień z zakresu chemii|przegląd zagadnień z zakresu chemii]], [[zasady]].
Twardy elektrofil to cząsteczka mała, zwarta i o bardzo skoncentrowanym "centrum elektrofilowości" – czyli jednym konkretnym miejscu w cząsteczce, które jest szczególnie skłonne przyjmować elektrony. Przykłady twardych elektrofili to: H<sup>+</sup>, K<sup>+</sup>, [[chlorek glinu|AlCl<sub>3</sub>]].
 
Miękki elektrofil to na odwrót cząsteczka duża, z rozmytym "centrum elektrofilowości" – czyli brakiem jednego konkretnego miejsca, które jest szczególnie skłonne przyjmować elektrony. Przykłady miękkich elektrofili to: Br<sup>+</sup>, Ag<sup>+</sup>, BH<sub>3</sub>.
 
Zobacz też: [[kwasy]], [[nukleofil]], [[substytucja elektrofilowa]], [[substytucja nukleofilowa]], [[Wikipedia:Skarbnica Wikipedii/Przegląd zagadnień z zakresu chemii|przegląd zagadnień z zakresu chemii]], [[zasady]].
 
[[Kategoria:Reakcje chemiczne]]
6572

edycje