Dekanaty Kościoła Polskokatolickiego w RP: Różnice pomiędzy wersjami

(kosm.)
'''[[Dekanat]]y [[Kościół Polskokatolicki w RP|Kościoła Polskokatolickiego w RP]]''' - niższe [[Podział administracyjny Kościoła Polskokatolickiego w RP|jednostki administracyjne]] Kościoła, składające się z kilku (nie mniej niż pięć) lub kilkunastu parafii - w Kościele Polskokatolickim średnio 6,5 parafii. Dekanaty powołuje ordynariusz diecezji, a na jego czele stoi [[Dziekan (Kościół katolicki)|dziekan]] ([[prezbiter]]) (w większych dekanatach posiada zastępcę - wicedziekana), który urzęduje w kancelarii dekanatu. Siedziba dekanatu jest zależna od miejsca rezydowania dziekana.
 
Od momentu powstania pierwszej parafii PNKK w Polsce w [[1921]] roku, aż do [[1961]] roku nie istniał praktycznie żaden podział Kościoła na struktury wyższego rzędu (diecezje).
 
Pierwsza próba zorganizowania znormalizowanej struktury ponadparafialnej pojawia się w latach 30 XX wieku, wyróżnia się wtedy działalność pięciu dekanatów - okręgów: krakowskiego, kieleckiego, lubelskiego, warszawskiego oraz wielkopolskiego.
 
Po II wojnie światowej kilkakrotnie zmieniała się struktura administracyjna Kościoła Polskokatolickiego (do 1951 r.: [[Polski Narodowy Kościół Katolicki]]), według spisu przedłożonego przez Kościół władzom w [[1945]] roku Kościół podzielony był na 6 okręgów: warszawski, kielecki, chełmski, lubelski, małopolski i wielkopolski. W [[1951]] roku nastąpiła likwidacja okręgów, a w ich miejsce zawiązano dekanaty tj. warszawski, kielecki, krakowski, wrocławski, bydgoski, lubelski i chełmski. W [[1952]] roku dekanat warszawski przemianowano na centralny, krakowski na małopolski, bydgoski na pomorski, a wrocławski na śląski. W [[1954]] roku przeprowadzono centralizację struktury administracyjnej Kościoła Polskokatolickiego dzieląc sam Kościół na cztery dekanaty: centralny, lubelski, śląsko-małopolski i pomorski. Rok [[1957]] przyniósł kolejną reformę administracyjną, powrócono do podziału na 7 dekanatów, rok później było ich już tylko 6: centralny, lubelski, chełmski, krakowski oraz wrocławski.
 
Kiedy wydawało się, że powyższy podział przetrwa dłuższy czas, postanowiono na nowo ulepszyć strukturę administracyjną Kościoła Polskokatolickiego. Decyzja w tej sprawie zapadła pod koniec [[1959]] r., natomiast weszła w życie na początku kolejnego, kiedy bp [[Maksymilian Rode]] powiadomił księży o nowym podziale administracyjnym na 11 dekanatów. W [[1961]] roku na mocy dekretu wydanego 23 marca bp Rode doprowadził do utworzenia trzech jednostek wyższego rzędu tj. diecezji. Archidiecezja warszawska składała się z dekanatów: warszawskiego, lubelskiego, zamojskiego, bydgoskiego i gdańskiego; diecezja wrocławska składała się z dekanatów: wrocławsko-opolskiego, poznańsko-zielonogórskiego i szczecińsko-koszalińskiego; w skład diecezji wrocławskiej weszły dekanaty krakowski, bolesławski, kielecki i rzeszowski.