Wikipedysta:Nicola Six/brudnopis3: Różnice pomiędzy wersjami

brak opisu edycji
Nie podano opisu zmian
Nie podano opisu zmian
Najwyższe trzy piętra wieżowca zajmowała prywatna spółka Alana Bonda Dallhold Investments, która miała większość udziałów w Bond Corporation<ref name="atlast"/> <ref name="success">{{cytuj pismo | nazwisko =Ryan | imię =Colleen | autor link = | tytuł =How Bond will probably get his nickel's worth in private | czasopismo =Sydney Morning Herald | wolumin = | wydanie = | strony =25 | data =1990-01-16| wydawca = | miejsce = | issn = | doi = | cytat =Dallhold zajął zaszczytne miejsce w nowej siedzibie Bonda - R&I Tower w Perth. Na najwyższych piętrach urządzono szklane atrium z kolekcją sztuki wartą miliony }}</ref>. W listopadzie 1987 roku Bond kupił obraz [[Vincent van Gogh|Vincenta van Gogha]] [[Irysy (obraz van Gogha)| ''Irysy '']] i 23 grudnia 1988 umieścił go w specjalnie wykonanej, zabezpieczonej galerii sztuki na 49. piętrze wieżowca<ref name="tycoon">{{cytuj pismo | nazwisko = | imię = | autor link = | tytuł =Business Tycoon Says He Bought World's Most Valuable Painting | czasopismo = | wolumin = | wydanie = | strony = | data =1988-12-22 | wydawca =Associated Press | miejsce = | issn = | doi = }}</ref>. W związku z pogarszającą się sytuacją finansową spółek Bonda Bond Corporation sprzedał za 108 mln [[USD]] połowę swoich udziałów w budynku bankowi R&I, co uczyniło R&I Bank niekwestionowanym właścicielem wieżowca<ref name="bruce">{{cytuj pismo | nazwisko =Jacques | imię =Bruce | autor link = | tytuł =Court decision threatens Bond deal | czasopismo =Financial Times | wolumin = | wydanie = | strony =22 | data =1989-12-20| wydawca = | miejsce = | issn = | doi = | cytat =Bond powiedział wczoraj na zebraniu zarządu Bond Corporation, że spółka sprzedała połowę swoich udziałów w 50-piętrowym R&I Tower w Perth za sumę 108 mln dolarów australijskich (...) Stwierdził, że grupa przeszła przez trudny okres, podczas którego koflikty były dodatkowo nagłaśniane przez media. Powiedział także, że ogłoszona ostatnio strata firmy Australian, która opiewała na ponad 800 mln dolarów, powinna być ukazywana w dłuższej perspektywie, bo zawierała znaczne świadczenia i sumy odpisane jako straty}}</ref>. W obliczu bankructwa swojego imperium Bond w 1991 roku przeniósł swe biura w inne miejsce, pozostawiając trzy najwyższe piętra budynku puste<ref name="Kaye">{{cytuj pismo | nazwisko =Kaye | imię =Tony | autor link = | tytuł =Bond Keeps Low Profile As Dallhold's Creditors Close In | czasopismo =Sunday Age | wolumin = | wydanie = | strony =3 | data =1991-05-05| wydawca = | miejsce = | issn = | doi = | cytat =Rodzinna spółka Bonda, Dallhold Investments, również przeżywała ostatnio problemy. W ciągu ostatnich kilku tygodniu biura Dallhold zostały przeniesione z królewskich sal na 50. piętrze R&I Bank Tower (wcześniej znanej jako Bond Tower) w Perth do parterowej lokalizacji na dalszym końcu ulicy}}</ref>. Pozostały one niezagospodarowane przez niemal 10 lat<ref name="egerton"/>.
 
Od momentu, w którym wieżowiec został oddany do użytku, nazywano go zarówno '''Bond Tower'''<ref name="Laurie">{{cytuj pismo | nazwisko =Laurie | imię =Victoria | autor link = | tytuł =City of lights to again reflect its civic pride | czasopismo =The Australian | wolumin = | wydanie = | strony =15 | data =2000-08-21 | wydawca = | miejsce = | issn = | doi = }}</ref>, jak i '''R&I Tower''', ponieważ na zewnętrznej ścianie widniały logo obu spółek<ref name="Richard">{{cytuj stronę | url =http://henrietta.liswa.wa.gov.au/search~S6?/Xperth+demolished&searchscope=6&SORT=DZ/Xperth+demolished&searchscope=6&SORT=DZ&extended=0&SUBKEY=perth%20demolished/1%2C49%2C49%2CB/frameset&FF=Xperth+demolished&searchscope=6&SORT=DZ&1%2C1%2C | tytuł =Demolished multi-storey carpark on Stirling and James Streets Perth | data dostępu = 2011-12-05| autor =Richard Woldendorp| opublikowany = | praca = | data =1990 | język = }}</ref>. Logo Bond Corporation zostało później usunięte z wieżowca<ref name="Richardb">{{cytuj stronę | url =http://henrietta.liswa.wa.gov.au/search~S6?/dAerial+photographs+--+1990-2000/daerial+photographs+1990+2000/-3%2C-1%2C0%2CB/frameset&FF=daerial+photographs+1990+2000&146%2C%2C164 | tytuł =Aerial view of Perth CBD and bus station | data dostępu = 2011-12-05| autor =Richard Woldendorp| opublikowany = | praca = | data =1992 | język = }}</ref>, a do końca roku 1994 oznaczenia na budynku aktualizowano tak, by dostosować nazwę i logo do nowego właściciela i dzierżawcy, banku BankWest<ref name="Richardc">{{cytuj stronę | url =http://henrietta.liswa.wa.gov.au/search~S6?/dAerial+photographs+--+1990-2000/daerial+photographs+1990+2000/-3%2C-1%2C0%2CB/frameset&FF=daerial+photographs+1990+2000&134%2C%2C164 | tytuł =A"Aerial view looking west over Perth central business district | data dostępu = 2011-12-05| autor =Richard Woldendorp| opublikowany = | praca = | data =1994-11 | język = }}</ref>.
 
W listopadzie 1994 roku BankWest sprzedał budynek za 146 mln USD spółce Jetcloud Pty Ltd, która była własnością [[AMP Society]]<ref name="egerton"/>. BankWest utrzymał jednak główną dzierżawę budynku, a w 2000 roku zajmował w nim około 20 pięter<ref name="egerton"/>. W 2002 roku połowę udziałów w wieżowcu za 92,5 mln USD wykupił Valad, a na początku 2007 roku sprzedał udziały grupie Stockland. Tymczasem Multiplex uzyskał połowę udziałów w związku z fuzją z Ronin Property Group<ref name="Cathy">{{cytuj pismo | nazwisko =Saunders | imię =Cathy | autor link = | tytuł =Multiplex owner puts tower on the market | czasopismo =The West Australian | wolumin = | wydanie = | strony =78 | data =2007-11-10 | wydawca = | miejsce = | issn = | doi = }}</ref>, zawiązaną pod koniec 2004 roku<ref name="merger">{{cytuj stronę | url =http://www.brookfieldmultiplex.com/about/news/news/?NewsID=143 | data dostępu =2008-11-07| autor =Brookfield Multiplex| opublikowany = | praca = | data =2004-09-27 | język = }}</ref>. Brookifield Multiplex wystawił połowę swoich udziałów w budynku na sprzedaż na początku 2008 roku<ref name="Cathyb">{{cytuj pismo | nazwisko =Saunders | imię =Cathy | autor link = | tytuł =Multiplex puts tower stake on the market | czasopismo =The West Australian | wolumin = | wydanie = | strony =49 | data =2008-02-21 | wydawca = | miejsce = | issn = | doi = }}</ref>, ale propozycja, jaką przedstawił Luke Saraceni, nie została przyjęta i oferta przepadła<ref name="Cathyc">{{cytuj pismo | nazwisko =Saunders | imię =Cathy | autor link = | tytuł =Big towers off market as offers fall short | czasopismo =The West Australian | wolumin = | wydanie = | strony =45 | data =2008-08-08 | wydawca = | miejsce = | issn = | doi = }}</ref>.
 
W 2006 roku BankWest ogłosił, że nie przedłuży dzierżawy, a przeniesie się do nowej wieży Raine Square<ref name="rebecca">{{cytuj pismo | nazwisko =Keenan | imię =Rebecca | autor link = | tytuł =Multiplex holds key to $134m BankWest deal | czasopismo =The West Australian | wolumin = | wydanie = | strony =46 | data =2006-12-28 | wydawca = | miejsce = | issn = | doi = }}</ref>. Z powodu opóźnień z budową Raine Square w listopadzie 2009 roku bank musiał dokonać przedłużenia dzierżawy biur w BankWest Tower na okres pięciu lat z prawem powierniczym dla Saracen Properties, dewelopera wieżowca Raine Square<ref name="Cathyd">{{cytuj pismo | nazwisko =Saunders | imię =Cathy | autor link = | tytuł =Raine Square ‘to keep BankWest’ | czasopismo =The West Australian | wolumin = | wydanie = | strony =58 | data =2008-10-15 | wydawca = | miejsce = | issn = | doi = }}</ref>. W maju 2009 roku Saracen Properies ogłosił, że nie będzie starał się o przedłużenie dzierżawy i że zwolni dzierżawione pomieszczenia w listopadzie 2009 roku. Ujawniono także, że biuro na 50. piętrze, które zajmował niegdyś Alan Bond, było w takim stanie, w jakim Bond opuścił je w 1991 roku i że dzierżawa obejmowała także przejęcie jego fotela, biurka i stołu konferencyjnego<ref name="news">{{cytuj stronę | url =http://www.news.com.au/business/story/0,27753,25456614-462,00.html | tytuł =Bondy's old office up for lease | data dostępu =2008-11-07| autor =NEWS.com.au | opublikowany =2009-05-10 | praca = | data =2009-05-12 | język = }}</ref>.
 
==Projekt==
 
[[Image:Bankwest tower.jpg|thumb|right|Południowo-zachodnia ściana wieży, widziana ze skrzyżowania ulic St Georges Terrace i William Street]]
 
Wieżowiec zaprojektowała firma architektoniczna Cameron Chisolm & Nicol. Główne kryterium, jakie architekci mieli uwzględnić w projekcie, mówiło, że „wszystkie biura powinny mieć widok na wspaniały krajobraz, jaki roztacza się nad [[Rzeka Łabędzia|Rzeką Łabędzią]]”<ref name="architect">{{cytuj książkę | autor =Cameron Chisolm & Nicol Architects | autor link = | tytuł =R&I Tower | wydawca = | miejsce = | rok =1989 | strony =16-17 | tom =29-4 | seria =The Architect | isbn= }}</ref>. Mając na uwadze ten wymóg, architekci zdecydowali się na [[trójkąt|trójkątny]] przekrój budynku, pozwalający na rozmieszczenie biur na planie otwartym, dzięki czemu światło naturalne docierało do większości pięter użytkowych<ref name="CII"/>. Z kolei stopniowany front budynku zwiększał liczbę narożnych biur na każdym piętrze. Ściany wschodnia i zachodnia, będące ścianami oporowymi i mające mniej okien, wykonano wykorzystując metodę betonowania ciągłego<ref name="randi">{{cytuj stronę | url =http://search.informit.com.au/documentSummary;dn=648389541056009;res=IELENG | tytuł =The R and I Bank Tower, Perth | data dostępu =2011-12-05| autor =A. Roberts, D. C. Ryan | opublikowany =1987 | praca = | data = | język = }}</ref>. W tych częściach budynku znajduje się układ komunikacyjny, w tym [[winda|windy]] i klatki schodowe. Podczas projektowania napotkano na trudności, związane z wykonaniem skosów na górze ścian bocznych budynku. Problem dotyczył ostatnich pięciu pięter. Nie można było w tym wypadku wylać beton, więc zamiast tej standardowej metody użyto prefabrykowanych uprzednio, a następnie nałożonych na budynek żelbetonowych płyt<ref name="CII"/>.
 
Cztery ściany wieżowca wykonano z typowych, żelbetonowych dźwigarów i płyt<ref name="randi"/>. 14 dźwigów osobowych podzielono na trzy strefy: niższą (od parteru do 17. piętra), średnią (piętra: 18–29) i wysoką (piętra: 30–51)<ref name="two"/>. Miał to być pierwszy w Australii budynek z tego typu rozmieszczeniem wind<ref name="architect"/>.
 
Hol wieżowca z początku był zaprojektowany jako odkryty plac pomiędzy budynkiem a pozostałą częścią Palace Hotel, jednak nadmierne testowanie aeroelastyczności przez Instytut Nauk o Środowisku przy [[Murdoch University]] doprowadziło do przykrycia holu szklanym zadaszeniem<ref name="CII"/>. Imitacje [[ściana kurtynowa|ścian kurtynowych]], które miały być wykorzystane we wieży, również poddano testom, nakładając na nie obciążenie o współczynniku bezpieczeństwa 1,5. Miało to wykazać ich zdolność do oparcia się [[cyklon tropikalny|cyklonom]] i [[trzęsienie ziemi|trzęsieniom ziemi]]<ref name="CII"/>. Okna budynku wykonane są z dwóch warstw zielonkawego szkła, a sam budynek i ciąg komunikacyjny pokryty jest [[aluminium|aluminiową]] blachą, pomalowaną jasnoszarą farbą fluoropolimerową<ref name="CII"/><ref name="architect"/>.
 
==Galeria==
<gallery>
Image:Bankwest Tower.jpg|Północna ściana budynku widziana z William Street
Image:Golden reflection at dusk.jpg|BankWest Tower o wschodzie słońca, tuż obok Central Park i AMP Building
Image:BankWest Tower view.jpg|Widok na Rzekę Łabędzią z jednego z biur wieżowca
Image:BankWest Building.JPG|Widok na północną i zachodnią stronę budynku, które zawierają ciągi komunikacyjne
Image:Palace hotel from westpac.jpg|Palace Hotel i charakterystyczny, szpiczasty dach parkingu
</gallery>
 
== Zobacz też ==
89

edycji