Anna Kowalska-Lewicka: Różnice pomiędzy wersjami

m
lit.
m (Usunięto kategorię "Odznaczeni Medalem Zasłużony Kulturze Gloria Artis"; Dodano kategorię "Odznaczeni Srebrnym Medalem Zasłużony Kulturze Gloria Artis" za pomocą HotCat)
m (lit.)
Od 1947 należała do Polskiego Towarzystwa Ludoznawczego. Była aktywną członkinią oddziału krakowskiego, pełniąc w nim funkcje sekretarza zarządu (1951–1958), prezesa (1959–1961, 1970–1980), wiceprezesa (1962–1969). Wygłaszała liczne odczyty i zainicjowała serię tematycznych sesji naukowych. Przyczyniła się do powstania Koła Zainteresowań Kulturą Indian (1971) i Koła Zainteresowań Kulturą Ormian (1980). Brała także udział w pracach władz centralnych Towarzystwa, jako prezes (1982–1989), wiceprezes (1992–1996), przewodnicząca Komisji Rewizyjnej (1999–2005). Redagowała serię wydawniczą Polskiego Towarzystwa Ludoznawczego "Biblioteka Popularna" (potem "Biblioteka Popularnonaukowa", 1962–2004). W 1991 nadano jej honorowe członkostwo Towarzystwa. O roli Towarzystwa pisała w "Ludzie" (''Polskie Towarzystwo Ludoznawcze. Jego miejsce w życiu naukowym i kulturalnym kraju'', "Lud", 1988). W latach 1981–1989 była członkinią Komitetu Nauk Etnologicznych Polskiej Akademii Nauk (w tym w latach 1987–1989 członkinią Prezydium tego komitetu). Od 1973 brała udział w pracach Komisji Etnograficznej przy Oddziale Polskiej Akademii Nauk w Krakowie, przez pewien czas jako sekretarz. Została powołana w skład rad muzealnych [[Państwowe Muzeum Etnograficzne w Warszawie|Państwowego Muzeum Etnograficznego w Warszawie]], [[Muzeum Tatrzańskie im. dra Tytusa Chałubińskiego w Zakopanem|Muzeum Tatrzańskiego w Zakopanem]], [[Orawski Park Etnograficzny|Orawskiego Parku Etnograficznego]].
 
ByłąByła odznaczona m.in. [[Order Odrodzenia Polski|Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski]] (1975) i [[Medal Zasłużony Kulturze Gloria Artis|srebrnym medalem Zasłużony Kulturze "Gloria Artis"]] (2007); w 1995 otrzymała nagrodę Ministra Kultury i Sztuki.
 
Mężem jej był [[Tadeusz Lewicki]], orientalista, profesor Uniwersytetu Jagiellońskiego. Zmarła 20 sierpnia 2009 w Krakowie, pochowana została w grobie rodzinnym na [[Cmentarz Rakowicki|Cmentarzy Rakowickim]]. Cieszyła się opinią dobrego organizatora, człowieka o silnej osobowości i niezależnych sądach.