Seryjne morderstwa z Ipswich: Różnice pomiędzy wersjami

==Zainteresowanie mediów==
 
Morderstwa były porównywane do tych popełnionych w północnej [[Anglia|Anglii]] w latach 1975–1980 przez Petera Sutcliffe’a, Rozpruwacza z Yorkshire, którego skazano za zabicie trzynastu kobiet i zranienie kolejnych siedmiu, w większości prostytutek<ref name="another">{{cytuj stronę | url =http://www.theaustralian.news.com.au/story/0,20867,20919297-2703,00.html | tytuł ='Ipswich Ripper' claims two more | data dostępu = 2011-12-30 | autor =Philippe Naughton | autor2 = Jenny Percival | opublikowany =[[The Australian]] | praca = | data =2006-12-13 | język =en }}</ref>. Media przyrównywały Wrighta także do [[Kuba Rozpruwacz|Kuby Rozpruwacza]]<ref name="jack">{{cytuj stronę | url =http://news.bbc.co.uk/1/hi/uk/6176087.stm | tytuł =World papers talk of 'new ripper' | data dostępu = 2011-12-30 | autor = | opublikowany =[[BBC]] | praca = | data =2006-12-13 | język =en }}</ref>. Ten cieszący się złą sławą seryjny morderca wiktoriański równieżtakże wybierał sobie na ofiary prostytutki.
 
Podobnie jak w przypadku innych seryjnych morderców, począwszy od Kuby Rozpruwacza, tak i tym razem media próbowały nazwać w pewien sposób domniemanego zabójcę, podczas opisywania sprawy używając między innymi<ref name="btw">{{cytuj stronę | url =http://www.independent.co.uk/opinion/commentators/john-walsh-ibtwi-428675.html | tytuł =John Walsh: btw | data dostępu = 2011-12-30 | autor =John Walsh | opublikowany =[[The Independent]] | praca = | data =2006-12-16 | język =en }}</ref><ref name="anglian">{{cytuj stronę | url =http://www.eadt.co.uk/search/story.aspx?brand=EADOnline&category=Murders&itemid=IPED12%20Dec%202006%2011:56:26:660&tBrand=EADOnline&tCategory=search | tytuł =Police hunt for Suffolk strangler | data dostępu = 2011-12-30 | autor = | opublikowany =East Anglian Daily Times | praca = | data =2006-12-12 | język =en }}</ref><ref name="benetto2">{{cytuj stronę | url =http://news.bbc.co.uk/1/hi/uk/6171177.stm | tytuł =Fears grow over prostitute deaths | data dostępu = 2011-12-30 | autor =Jason Bennetto | opublikowany =[[BBC]] | praca = | data =2006-12-12 | język =en }}</ref><ref name="Chittenden">{{cytuj stronę | url =http://www.timesonline.co.uk/tol/news/uk/article666394.ece | tytuł =Fear that ‘East Anglia Ripper’ has killed six | data dostępu = 2011-12-30 | autor =Maurice Chittenden| opublikowany =The Sunday Times | praca = | data =2006-12-10 | język =en }}</ref><ref name="Horsnell">{{cytuj stronę | url =http://www.timesonline.co.uk/tol/news/uk/article665058.ece | tytuł =Second woman found dead amid fear of vice-girl killer | data dostępu = 2011-12-30 | autor =Michael Horsnell | opublikowany =[[The Times]] | praca = | data =2006-12-09 | język =en }}</ref><ref name="dailytel">{{cytuj stronę | url =http://www.news.com.au/dailytelegraph/story/0,22049,20913723-401,00.html | tytuł =Red-Light Ripper feared | data dostępu = 2011-12-30 | autor = | opublikowany =The Daily Telegraph | praca = | data =2006-12-12 | język =en }}</ref> tytułu „'''Dusiciel z Suffolka'''”<ref name="bennetto">{{cytuj stronę | url =http://www.independent.co.uk/news/uk/crime/the-ipswich-ripper-how-a-town-became-a-hunting-ground-428077.html | tytuł =The Ipswich Ripper: How a town became a hunting ground | data dostępu = 2011-12-30 | autor =Jason Bennetto | opublikowany =[[The Independent]] | praca = | data =2006-12-12 | język =en }}</ref>.
 
Za informacje o mordercy miejscowa firma Call Connection zaoferowała wstępnie 25 000 funtów brytyjskich, a następnie zwiększyła nagrodę do 50 000 [[GBP]]<ref name="3strangled">{{cytuj stronę | url =http://www.telegraph.co.uk/news/uknews/1536667/Third-prostitute-was-strangled%2C-say-police.html | tytuł =Third prostitute was strangled, say police | data dostępu = 2011-12-30 | autor =David Sapsted | autor2 =Sally Peck | opublikowany =The Daily Telegraph| praca = | data =2006-12-13 | język =en }}</ref>. Wkrótce takżerównież brytyjska gazeta [[News of the World]] zaproponowała 250 000 GBP za wskazówki, które doprowadziłyby do aresztowania i skazania zabójcy, co zwiększyło łączną pulę nagrody do 300 000 GBP<ref name="Catch Him">{{cytuj stronę | url =http://www.newsoftheworld.co.uk/news/article10513.ece | tytuł =Catch Him: News of the World offers £250,000 reward | data dostępu = 2011-12-30 | autor = | opublikowany =[[News of the World]] | praca = | data =2006-12-12 | język =en }}</ref>.
 
===Zaniepokojenie doniesieniami z mediów===
21 grudnia 2006 roku ówczesny prokurator generalny Peter Goldsmith udzielił mediom wskazówek po tym, jak policja z Suffolka wyraziła swoje zaniepokojenie doniesieniami medialnymi i prawdopodobnymi utrudnieniami w przyszłym procesie. Lord Goldsmith nalegał, aby dziennikarze zachowali powściągliwość w doniesieniach o dwóch zatrzymanych podejrzanych z obawy przed utrudnianiem możliwego procesu<ref name=" goldsmithguidence ">{{cytuj stronę | url =http://www.guardian.co.uk/media/2006/dec/22/pressandpublishing.suffolkmurders | tytuł = Accused has a right to a fair trial before a jury | data dostępu = 2011-12-30 | autor =Audrey Gillan | opublikowany =[[The Guardian]] | praca = | data =2006-12-22 | język =en }}</ref>. Starszy prokurator biorący udział w sprawie, Michael Crimp, także wyraził obawy co do wiadomości medialnych, które mogłyby zagrozić rozprawie sądowej, mówiąc:
{{Cytat|Steve Wright jest oskarżony o te zbrodnie i ma prawo do sprawiedliwego procesu przed obliczem sędziego. Niezwykle ważne jest, by media informujące o sprawie były odpowiedzialne, dzięki czemu nie utrudnią właściwej procedury prawnej<ref name=" goldsmithguidence "/>.}}.
 
 
===Media o sprawach powiązanych z morderstwem===
Morderstwa na nowo zwróciły uwagę prasy na wiele kontrowersyjnych kwestii w brytyjskiej polityce.
 
Pierwszą była sprawa prostytucji w Wielkiej Brytanii. Morderstwa uwydatniły wielkie niebezpieczeństwa, na jakie narażone są prostytutki. Pokreśliły także bierność rządu, który z jednej strony nie zaostrzał kar, dzięki czemu można by ograniczyć prostytucję na ulicach, nie zmierzał ku legalizacji [[dom publiczny|domów publicznych]], ani nie podejmował żadnych innych kroków, by zwiększyć bezpieczeństwo prostytuujących się kobiet. Z drugiej strony nie podjął się też ścigania klientów prostytutek drogą sądową, przez co zmniejszyłby się popyt na tego rodzaju usługi, tak jak ma to miejsce w [[Szwecja|Szwecji]]<ref name="sweden">{{cytuj stronę | url =http://news.bbc.co.uk/1/hi/uk_politics/6188203.st | tytuł = Target Prostitute Users - Harman | data dostępu = 2012-01-03 | autor = | opublikowany =[[BBC]] | praca = | data =2006-12-17 | język =en }}</ref>. Zwrócono się raczej w kierunku surowej polityki przeciwnej prostytucji, wymierzonej głównie w osoby korzystające z usług prostytutek<ref name="newuklaw">{{cytuj stronę | url =http://www.nowpublic.com/world/new-uk-law-criminalise-men-who-pay-sex-trafficked-women | tytuł =New UK law to criminalise men who pay for sex with trafficked women | data dostępu = 2012-01-03 | autor =Dave Keating | opublikowany = | praca = | data =2008-11-19 | język =en }}</ref>. Rząd w pewnym momencie rozważał także legalizację niewielkich domów publicznych<ref name="nigel">{{cytuj stronę | url =http://www.independent.co.uk/news/uk/crime/calls-grow-for-reform-of-laws-on-prostitution-428379.html | tytuł =Calls grow for reform of laws on prostitution | data dostępu = 2012-01-03 | autor =Nigel Morris | opublikowany =[[The Independent]] | praca = | data =2006-12-14 | język =en }}</ref><ref name="Waterhouse">{{cytuj stronę | url =http://www.dailymail.co.uk/debate/columnists/article-374529/How-book-hookers-hooked.html | tytuł =How to book the hookers and the hooked | data dostępu = 2012-01-03 | autor =Keith Waterhouse | opublikowany =[[Daily Mail]] | praca = | data =2006-12-14 | język =en }}</ref>, ale porzucił te plany ze względu na obawy, że tego typu działania mogłyby sprowadzić sutenerów i handlarzy narkotykami do dzielnic mieszkaniowych. Zamiast tego prawo dotyczące prostytucji zaostrzono jeszcze bardziej: ustawa z 2009 roku o porządku publicznym i przestępczości (''Policing and Crime Act 2009'') zabroniła płacić za seks z prostytutką zmuszoną do tego siłą i uściśliła, że osoby dopuszczające się tego typu przestępstwa będą za nie ponosiły całkowitą odpowiedzialność (będzie je można zaskarżać, nawet, gdyby nie wiedziały, że prostytutkakobieta jest zmuszana do świadczenia im usług)<ref name="policing">{{cytuj stronę | url =http://www.legislation.gov.uk/ukpga/2009/26/contents#pt2-pb1-l1g14 | tytuł =Policing and Crime Act 2009 | data dostępu = 2012-01-03 | autor = | opublikowany =| praca = | data =| język =en }}</ref><ref name="policingnews">{{cytuj stronę | url =http://www.lauraagustin.com/unworkable-ways-to-stop-trafficking-uk-law-on-exploitation-and-gain | tytuł =This won’t stop trafficking: UK law on exploitation and gain | data dostępu = 2012-01-03 | autor =Laura Agustín | opublikowany = | praca = | data =2010-04-06 | język =en }}</ref>.
 
Drugą sprawą, która przykuła uwagę mediów, była [[narkomania]]. Rozważano, czy należy ją surowiej karać, czy może zalegalizować z zastrzeżeniem, że narkotyki byłyby dostępne dla zarejestrowanych narkomanów na podstawie okazanej [[recepta|recepty]]. Wiele prostytutek pracujących w Wielkiej Brytanii na ulicy (dane brytyjskiego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych mówią o 95%<ref name="homeof">{{cytuj stronę | url =http://webarchive.nationalarchives.gov.uk/+/http://www.homeoffice.gov.uk/documents/paying_the_price.pdf?view=Binary | tytuł =Paying the Price: a consultation paper on prostitution | data dostępu = 2012-01-03 | autor = | opublikowany = | praca = | data =2004-07-16 | język =en }}</ref>) nadużywa środków odurzających, a prostytucja jest jednym ze sposobów na opłacanie tego typu uzależnień, widocznym na przykładzie jednejTani z ofiar morderstwNicol, Taniofiary NicolWrighta<ref name="taniadrug">{{cytuj stronę | url =http://www.guardian.co.uk/uk/2008/jan/23/ukcrime.uknews41 | tytuł =Mother tells of murder victim's drug addiction | data dostępu = 2012-01-03 | autor =Karen McVeigh | opublikowany =[[The Guardian]] | praca = | data =2008-01-23 | język =en }}</ref>.
 
==Apelacja==
89

edycji