Alex Zülle: Różnice pomiędzy wersjami

Dodane 133 bajty ,  9 lat temu
m
dodano zdjęcie
(poprawiono dane w infoboksie i dodano link zewnętrzny)
m (dodano zdjęcie)
| opis zdjęcia = Alex Zülle na [[Tour de France]] 1993
| narodowość = CHE
| data urodzenia = ur. 5 lipca 1968 w [[Wil]], Szwajcaria
| data śmierci =
| pseudonim = Perro Loco "Rompetechos"
| wzrost =
| waga =
| drużyna =
| największy sukces = Zwycięstwo [[Vuelta a España]] (1996, 1997)<br/>Mistrz Świata 1996 - jazda indywidualna na czas
| www = http://www.alex-zuelle.com
| lata = 1991&ndash;1997<br/>1998<br/>1999&ndash;2000<br/>2001&ndash;2002<br/>2003&ndash;2004
 
== Dalsze sukcesy i tytuł Mistrza Świata ==
[[File:1996 Atlanta Olympics Time Trial - Alex Zulle.jpg|thumb|350px|left| Alex Zülle na Olimpiadzie w Atlancie 1996]]
Od 1995 roku hiszpańską Vueltę przesunięto na wrzesień i tym samym dla Zulle'go pierwszym wielkim celem tego sezonu stał się Tour de France. Szwajcar nie zamierzał się jednak oszczędzać przed "Wielką Pętlą". W lutym wygrał Vuelta a la Comunidad Valenciana (Dookoła regionu Walencji), w marcu był trzeci w Paryż-Nicea i drugi w Setmana Catalana, zaś w kwietniu wygrał Vuelta al Pais Vasco. Po chwili oddechu w czerwcu zajął jeszcze drugie miejsca w [[Bicicleta Vasca]] (Rowerze Baskijskim) i [[Tour de Suisse]] (Dookoła Szwajcarii), gdzie pomimo zwycięstw na prologu i dłuższej czasówce przegrał jedynie o 11 sekund z Rosjaninem [[Paweł Tonkow|Pawłem Tonkowem]]. Podczas Touru nieco zawodziły go umiejętności w jeździe na czas, lecz potrafił przestraszyć samego Induraina już na pierwszym górskim odcinku gdy w Alpach wygrał po długiej ucieczce etap do [[La Plagne]] z przewagą ponad dwóch minut nad wielkim Baskiem. W całym wyścigu kolejność była odwrotna, a Zulle okazał się o 4:35 wolniejszy od mistrza z [[Pampeluna|Pampeluny]]. Pierwsza, wrześniowa Vuelta należała do ekipy ONCE, ale nie do jej nominalnego lidera. Wyścig ten wygrał niesamowity Francuz [[Laurent Jalabert]] (trzeci był Belg [[Johan Bruyneel]], czwarty Melchior Mauri), zaś Zulle miał chwile poważnej słabości i musiał zadowolić się tylko etapowym sukcesem na Pla de Beret w Pirenejach. Pierwsze prawdziwie wielkie zwycięstwa i zarazem najwyższe w karierze miejsce w [[ranking UCI kolarzy szosowych|rocznym rankingu UCI]] (drugie) przyniósł Szwajcarowi dopiero sezon 1996. Stało się tak pomimo klęski poniesionej we Francji, której zresztą nic nie zapowiadało. Przed Tourem Zulle wygrał dwie katalońskie etapówki Setmana Catalana i Volta a Catalunya, w tej drugiej przesuniętej od roku na drugą połowę czerwca triumfując aż na trzech odcinkach. "Wielką Pętlę" zaczął wybornie od 3-dniowego prowadzenia po zwycięstwa na prologu w holenderskim [[s'Hertogenbosch]]. Jednak dwie kraksy na zjeździe z przełęczy [[Cormet de Roseland]] na pierwszym alpejskim etapie do [[Les Arcs]] pokrzyżowały jego plany włączenia się do walki o generalne zwycięstwo. Letnie porażki (TdF i [[Letnie Igrzyska Olimpijskie 1996|Igrzyska Olimpijskie w Atlancie]]) wynagrodził sobie na jesieni. W końcu wygrał Vueltę (w tym etap do Valdezcaray) by na madryckim podium stanąć w towarzystwie swych rodaków [[Laurent Dufaux|Laurenta Dufaux]] i Tony Romingera. Potem zaś zdobył złoty medal Mistrzostw Świata w jeździe indywidualnej na czas gdy w szwajcarskim [[Lugano]] o 40 sekund wyprzedził Anglika [[Chris Boardman|Chrisa Boardmana]] i o 42 swego "wiecznego konkurenta" czyli Romingera.