Hipokotyl: Różnice pomiędzy wersjami

Dodane 2690 bajtów ,  10 lat temu
ilustracja, przeredagowanie, źródła/przypisy
[wersja przejrzana][wersja przejrzana]
m (r2.7.1) (robot dodaje: ja:胚軸)
(ilustracja, przeredagowanie, źródła/przypisy)
[[Plik:Stamboon poortje.jpg|thumb|Wydłużający się hypokotyl wznosi ku górze spichrzowe [[liścień|liścienie]] [[fasola|fasoli]]]]
'''Hypokotyl''' – jest to część podliścieniowa ([[liścień]]) u [[siewka|siewek]]. Jest strefą przejściową między korzeniem, a [[łodyga|łodygą]], łączy ich struktury. W tej części można zaobserwować stopniowe przejście z ułożenia typowego tylko łodygom w korzeniowe. Następuje to przez zmianę w położeniu [[wiązki przewodzące|wiązek]] drzewnych.
[[Plik:Rabano-radish-raphanus-sativus.jpg|thumb|Bulwa hipokotylowa u rzodkiewki]]
'''Hipokotyl''' ([[język grecki|gr.]] ''hypó'' – pod, ''kotýlē'' – czarka)<ref>{{cytuj książkę|autor=Alicja Szweykowska, Jerzy Szweykowski (red.) |tytuł=Słownik botaniczny |edycja=wydanie II, zmienione i uzupełnione |miejsce=Warszawa |rok=2003 |wydawca=Wiedza Powszechna |isbn = 83-214-1305-6}}</ref> – najniższa część [[łodyga|łodygi]] znajdująca się między [[korzeń|korzeniem]] i [[liścień|liścieniami]], o budowie pośredniej między typową dla łodygi a korzeniem<ref name=polakowski>{{cytuj książkę|autor=Benon Polakowski (red.)|tytuł=Botanika|wydawca=Wydawnictwo Naukowe PWN|miejsce=Warszawa|data=1994|isbn=83-0109728-0}}</ref>.
 
Ze względu na szybkość wzrostu hipokotylu w stosunku do [[epikotyl]]u podczas [[kiełkowanie|kiełkowania]] wyróżnia się<ref name=polakowski/>:
=== Zobacz też ===
* [[kiełkowanie epigeiczne]] (nadziemne) – hipokotyl rośnie szybko i wznosi liścienie nad powierzchnię gleby,
* [[Epikotyl]]
* [[kiełkowanie hipogeiczne]] (podziemne) – hipokotyl rośnie tak wolno, że liścienie pozostają pod powierzchnią gleby, którą przebija łodyga nadliścieniowa ([[epikotyl]]).
 
== Anatomia ==
W [[siewka|siewce]] [[walec osiowy]] młodego korzenia u nasady hipokotylu ulega rozdzieleniu na wiązki hipokotylowe, będące śladami liścieniowymi, ponieważ biegną do liścieni. W górnej części wiązki te łączą się bocznie z wiązkami prowadzącymi do wyżej wyrastających liści właściwych<ref name=hejnowicz103>{{cytuj książkę |nazwisko=Hejnowicz |imię=Zygmunt |tytuł=Anatomia i histogeneza roślin naczyniowych. Organy wegetatywne |rok=2002 |wydawca=Wydawnictwo Naukowe PWN |miejsce=Warszawa |strony=103-104|isbn = 83-01-13825-4}}</ref>. U różnych roślin w różny sposób następuje w hipokotylu przekształcenie radialnego układu [[Wiązki przewodzące|wiązek przewodzących]] korzenia w kolateralny ich układ typowy dla [[pęd (botanika)|pędu]]<ref name=hejnowicz493>{{cytuj książkę |nazwisko=Hejnowicz |imię=Zygmunt |tytuł=Anatomia i histogeneza roślin naczyniowych. Organy wegetatywne |rok=2002 |wydawca=Wydawnictwo Naukowe PWN |miejsce=Warszawa |strony=493|isbn = 83-01-13825-4}}</ref>.
 
== Morfologia ==
Hipokotyl jest wyraźnie widoczny u [[siewka|siewek]] kiełkujących [[kiełkowanie epigeiczne|nadziemnie]] jako zwykle haczykowato wygięta część pędu wznosząca liścienie nad powierzchnię ziemi. U dojrzałych roślin hipokotyl bywa silnie rozwinięty w przypadku wykształcania zgrubiałych i pełniących funkcje spichrzowe [[Bulwa (botanika)|bulw]]. U [[Rzodkiewka|rzodkiewki]] [[bulwa pędowa]] wykształcona jest właśnie z hipokotylu. Ta część pędu współtworzy także bulwy o pochodzeniu mieszanymi – hipokotylowo-korzeniowym. Przykładami roślin wytwarzających takie bulwy są [[burak]]i i [[selery]]<ref name=polakowski/>.
 
=== Zobacz też ===
* [[Epikotylepikotyl]]
 
{{Przypisy}}
 
[[Kategoria:Morfologia roślin]]
94 994

edycje