Pericope adulterae: Różnice pomiędzy wersjami

Usunięte 39 bajtów ,  9 lat temu
m
m (r2.7.1) (Robot dodał eo:Jesuo kaj la virino adulta)
Perykopy nie zawierają następujące rękopisy: [[Papirus Bodmer II]], [[Papirus Bodmer XIV-XV]], [[Kodeks Synajski]], [[Kodeks Watykański]], [[Kodeks Aleksandryjski]], [[Purpurowy Kodeks Petropolitański|Kodeks Petropolitanus Purpureus]], [[Kodeks Borgiański]], [[Kodeks Waszyngtoński]], [[Kodeks Monachijski]], [[Kodeks Macedoński]], [[Kodeks Sangalleński 48]]. Perykopa nie została uwzględniona przez Sekcje Ammoniusza, ani [[Kanony Euzebiusza]]<ref>NA26, p. 273-274. </ref>.
 
[[Plik:Codex Sangallensis 48 348.jpg|thumb|widthpx|Kodeks Sangalleński 48 z pustą przestrzenią dla perykopy; po 7, 53 następuje początek 8,12, który został również powtórzony na następnej stronie]]
W [[Kodeks Watykański|Kodeksie Watykańskim]] przy 7, 52 znajduje się oznaczenie (przypominające [[umlaut]])<ref>Uwaga! Umlauty w Kodeksie Watykańskim zostały odkryte dopiero w roku 1995. W sprawie [[umlaut]]ów w Kodeksie Watykańskim zobacz: [http://pl.wikipedia.org/wiki/Kodeks_Watykański#Autorzy_r.C4.99kopisu Kodeks Watykański.Opis Autorzykodeksu].</ref> informujące, że inne rękopisy mają w tym miejscu odmienny wariant tekstowy<ref>Ph. B. Payne, P. Canart ''The Originality of Text-Critical Symbols in Codex Vaticanus, Novum Testamentum'', Vol. 42, Fasc. 2 (kwiecień 2000), s. 105-112</ref>. Również [[Papirus Bodmer II]] zaznacza, że istnieją rękopisy, które zawierają tu dodatkowy tekst.
 
Najstarszym rękopisem zawierającym perykopę de adultera jest [[Kodeks Bezy]], powstały około roku [[400]]. Ponadto zawierają ją następujące kodeksy: [[Kodeks Seideliański I]], [[Kodeks Seideliański II]], [[Kodeks Cypryjski]], [[Kodeks Kampiański]], [[Kodeks Naniański]], [[Kodeks Tischendorfa IV]], 28, 700, 892, 1010.
117 892

edycje