Karabin L1A1: Różnice pomiędzy wersjami

Usunięte 6 bajtów ,  9 lat temu
drobne techniczne
(→‎Bibliografia: drobne redakcyjne)
(drobne techniczne)
'''L1A1''' – brytyjski [[karabin samopowtarzalny]], wersja karabinu [[karabin FN FAL|FN FAL]].
 
=== Historia ===
W 1951 roku armia brytyjska przyjęła do uzbrojenia [[Karabin automatyczny|karabin szturmowy]] [[karabin EM-2|EM-2]] jako ''Rifle, Automatic, No.9 Mk 1''. Jednak pomimo przyjęcia karabinu do uzbrojenia nie rozpoczęto jego produkcji. Przyczyną były prace nad standaryzacją broni w ramach [[NATO]]. Pamiętając o problemach jakie stwarzało używanie różnych naboi przez aliantów w czasie drugiej wojny światowej postanowiono przyjąć do uzbrojenia wszystkich państw paktu jeden nabój karabinowy, a Amerykanie proponowali także standaryzację karabinu. W efekcie podjęto decyzję o nie przyjmowaniu do uzbrojenia nowych wzorów broni do momentu wybrania standardowej amunicji.
 
Poza Wielką Brytanią L1A1 był wytwarzany w Australii i Kanadzie. Jako broń przepisowa znajdował się na uzbrojeniu armii Wielkiej Brytanii, Australii, Kanady i Nowej Zelandii. W mniejszych ilościach był używany przez armie Barbadosu, Gambii, Gujany, Malezji, Omanu i Singapuru.
 
=== Opis ===
L1A1 był bronią samopowtarzalną. Automatyka broni działała na zasadzie odprowadzania gazów prochowych, tłok gazowy o krótkim skoku, [[Zamek (broń)|zamek]] ryglowany przez przekoszenie. Broń strzelała z zamka zamkniętego. Mechanizm spustowy z możliwością strzelania ogniem pojedynczym. Dźwignia bezpiecznika po lewej stronie broni nad chwytem pistoletowym. Zasilanie z pudełkowych magazynków o pojemności 20 naboi. Przyrządy celownicze składają się z muszki i celownika przeziernikowego .
 
=== Bibliografia ===
* Stanisław Kochański, ''Broń strzelecka lat osiemdziesiątych'', Bellona 1991. ISBN 83-11-07784-3
* {{Cytuj książkę | nazwisko= | imię=| autor=| inni= | tytuł= Współczesna broń myśliwska i wyczynowa : ilustrowana encyklopedia / pod red. Jana [A.] Stevensona ; w przekł. [z ang.] Leszka Erenfeichta i Piotra Błaszkiewicza. | data=1994| wydawca= Wydawnictwo ESPADON| miejsce= Warszawa| isbn = 83-85489-08-8 | strony=51}}
15 495

edycji