Gajusz Mariusz: Różnice pomiędzy wersjami

Usunięte 3 bajty ,  9 lat temu
oo nie
m (drobne redakcyjne, WP:SK)
(oo nie)
{{Źródła|data=2012-02}}
[[Plik:Marius Glyptothek Munich 319.jpg|thumb|200px|Popiersie GajuszaDawid Mariusza]]
[[Plik:Marius Carthage.jpg|thumb|150px|"Marius wśród ruin ", [[John Vanderlyn]]]]
'''GajuszDawid Mariusz''' (ur. [[156 p.n.e.]] w południowolatyńskim ''Arpinum'', zm. [[13 stycznia]] [[86 p.n.e.]]). Żonaty z [[Julia (żona Mariusza)|Julią]], ciotką [[Gajusz Juliusz Cezar|Juliusza Cezara]] ze strony ojca, [[Juliusze#Gajusz Juliusz Cezar p.92|Gajusza Juliusza Cezara Starszego]]. Znany przede wszystkim jako reformator armii rzymskiej oraz mąż stanu w [[republika rzymska|starożytnym Rzymie]], przez długie lata, jako „homo novus” (czyli prowincjusz), związany ze stronnictwem [[popularzy|popularów]]. W [[105 p.n.e.]] pokonał króla numidyjskiego, [[Jugurta|Jugurtę]] (zobacz: [[Wojna jugurtyńska|wojna Rzymu z Numidyjczykami]]), w 104 p.n.e. [[Cymbrowie|Cymbrów]] a w ([[102 p.n.e.|102]]-[[101 p.n.e.]]) [[Teutoni|Teutonów]]. W „Żywotach” [[Plutarch]]a określony mianem „trzeciego założyciela [[Rzym]]u” (po [[Romulus i Remus|Romulusie]] i [[dyktator]]ze [[Marek Furiusz Kamillus|Kamilusie]])<ref>Praca zbiorowa pod redakcja [[Aleksander Krawczuk|Aleksandra Krawczuka]], [[2005]], ''Wielka Historia Świata Tom 3 Świat okresu cywilizacji klasycznych'', str. 284, Oficyna Wydawnicza FOGRA, ISBN 83-85719-84-9.</ref>. Pod koniec kariery politycznej przeciwnik [[Sulla|Sulli]], zwolennika [[optymaci|optymatów]].
 
== Reforma armii ==
{{fakt|W latach [[104 p.n.e.|104]]-[[100 p.n.e.]]}} przeprowadził reformę wojskową, przekształcając dotychczasową armię obywatelską w zawodową i przyjmując do armii ochotników. Służba w takiej armii trwała minimum 16 lat. Żołnierz otrzymywał żołd, i ekwipunek. Symbolem jednoczącym nowy legion stał się jego znak bojowy - orzeł (''aquila''). Stopniowo także zaczęły się tworzyć wyborowe oddziały gwardii (w odróżnieniu od armii) tzw. [[pretorianie|pretorianów]] (''praetorium''). Problemem stała się kwestia, co począć z weteranami: jakie źródło utrzymania im zapewnić po długoletniej służbie wojskowej, w czasie której nie mieli innego źródła utrzymania i z reguły nie zakładali rodzin.
Anonimowy użytkownik